Het geheim van design schuilt in fijne spullen deel 4: racefiets

Om het geheim achter goed design te ontrafelen zetten we een aantal fijne spullen op een rij. Ditmaal: een fijne racefiets.

Ik had u beloofd even terug te komen op de hoeveelheid geld die we bereid zijn uit te geven voor goed ontworpen spullen. Het leek me een interessant gegeven. Ik wilde er u en anderen mee kunnen overtuigen dat design belangrijk is. Als je met design geld kunt verdienen, is dat misschien een goede reden om er aandacht aan te besteden en het zelf te oefenen om er beter in te worden. Ik bedacht een stelling die ik wilde toetsen: we zijn bereid vijf keer meer te betalen voor goed ontworpen spullen. Deze factor vijf was gestoeld op de aankoop van, jawel, een kaasschaaf, schoenen en drinkglazen.

Het toetsen viel tegen. Ik vroeg een aantal studenten (N = veel te weinig) naar hun bestedingen en maakte natte-vinger-schattingen van de design vermenigvuldigingsfactor. Er klopte weinig van, de antwoorden liepen uiteen van twee keer zoveel tot wel 40 keer zoveel. In het laatste geval ging het overigens over schoenen.

Hmm, wat nu? Na wat nadenken besloot ik dat het misschien ook andersom bekeken kan worden. Als design gaat over de ontwikkeling van waarde, kunnen we misschien aan de prijs die we bereid zijn ervoor te betalen wel heel simpel aflezen hoe goed het design is. Is het vier keer zoveel als het designloze (bestaat niet, maar u begrijpt vast wat ik bedoel) alternatief, dan zouden we bijvoorbeeld kunnen spreken van goed design. Is het veertig keer zoveel, dan kunnen we misschien spreken van zeldzaam topdesign.

Deze benadering maakt ook meteen duidelijk dat designbeleving vaak iets heel persoonlijks is. Niet iedereen heeft immers de inhoud van een dagobert duck geldzwembad over voor een paar schoenen. Andersom ziet lang niet iedereen de waarde van een gebruiksvoorwerp waar ik zelf veel waardering voor heb: mijn racefiets. Hier ziet u hem:

foto

Het is een Bemauro. Inderdaad, daar heeft u nog nooit van gehoord. Ik kocht hem van een student die een carrière als wielerprof combineerde met het vermarkten van zijn eigen fietsenlabel. Het frame werd naar zijn wensen ontworpen en vervaardigd in het Verre Oosten. Het leverde een model op met strakke, vloeiende lijnen. Stijf, comfortabel en licht. Een deel van de waarde zit hem vervolgens in de invloed die ik zelf heb gehad op de rest van het design. Ik heb hem bewust zwart gelaten, er zit enkel blanke lak op het keiharde carbon. Van de wielen tot het stuur zijn het allemaal onderdelen die ik zelf gekozen heb. Grappig hoe je dan direct begint te spelen met kleuren. Het geel van de bandjes komt ook terug op de naven van de wielen bijvoorbeeld. Deze foto dateert echter van een paar weken geleden en ik heb nu rode bandjes gemonteerd, die beter passen bij de kleuren van de stuurnok. En er liggen nog witte bandjes op voorraad, omdat ze zo mooi passen bij het witte stuurlint.

Ik ben een designer. We zijn allemaal designers!

En dan de waarde. Deze fiets kostte me, als ik het me goed herinner, ongeveer 2300 euro. Een koopje qua prijs-kwaliteit, maar nog altijd 100 x zoveel als een stationsfiets waarmee je ook van a naar b kunt fietsen. Zelf gecreëerde waarde is misschien wel het meeste waard :).

2 gedachtes over “Het geheim van design schuilt in fijne spullen deel 4: racefiets

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s