Zo weinig mogelijk regels graag

Het begon allemaal met een mailtje dat ik gisterenavond kreeg. Via een collega liet de centraal gevestigde afdeling boekhouding weten dat digitale facturen niet langer geaccepteerd worden. Ik werk bij een hbo instelling die als ambitie heeft innovatieve professionals op te leiden, dus ik dacht natuurlijk even dat het andersom bedoeld was: “We accepteren geen papieren facturen meer.”  Helaas, er stond toch precies wat ik las. Alleen nog papier. De motivatie: omdat het zo in de leveringsvoorwaarden omschreven staat. 

Hoor ik u daar zeggen dat ik kritiek op dit soort interne gelegenheden vooral intern moet houden? Klopt. Het gaat mij ook helemaal niet specifiek om dit geval. Deze papierregel zal mij worst wezen. Als docent ontvang ik hoogstens drie facturen per jaar, dus ik lig er geen seconde wakker van. Het is mij meer te doen om regels in het algemeen en dit is gewoon een onbedoeld ietwat grappig voorbeeld dat ik prima als intro kan gebruiken voor deze post.

Het valt mij namelijk steeds op dat organisaties altijd meer regels verzinnen en nooit minder. Het gemak waarmee mensen regels weten te bedenken vind ik spectaculair. Zelfs mensen die normaal niet zo bar veel weten te creëren, kunnen blijkbaar wél regels bedenken, invoeren en vervolgens controleren of iedereen er aan voldoet. Meten is weten! KPI’s in een spreadsheet! Hoera!

Maar is dat eigenlijk wel zo hoera? Waarom vraagt blijkbaar niemand zich bij invoering van al die regels zich af of ze wel zinnig zijn? Is meer weten wel vooruitgang? Hoeveel organisaties verzuchten twee jaar later in een beleidsrapport dat de basis op orde gebracht moet worden? En hoeveel nieuwe regels levert die wens op? Stel nou dat we het erover eens zijn dat een regel doorgaans ten koste gaat van de eenvoud van een organisatie? En stel nou dat  IBM in 2010 onder de titel Capitalizing on Complexity wereldwijd een enorm onderzoek uitvoerde onder CEO’s? Hoofdvraag: hoe kunnen bedrijven outstanding zijn in een steeds complexere wereld? Eén van de drie hoofdconclusies was dat organisaties behendiger, sneller en flexibeler moeten worden en elegante, simpele producten moeten ontwikkelen.

Dat klinkt niet echt als meer regels, of wel?

Ik ben niet tegen regels, maar ik ben wel voor zo weinig mogelijk regels. Vrolijk werd ik dan ook van een paar regels van Ricardo Semler in het boek Semco-Stijl dat ik deze week aan het lezen ben. Ik citeer:

Op een enkele uitzondering na hebben regels en voorschriften slechts de volgende uitwerking:

  1. Ze leiden de aandacht af van de doelstellingen van het bedrijf.
  2. Ze verschaffen managers een misplaatst gevoel van zekerheid. 
  3. Ze creëren werk voor cententellers.
  4. Ze zijn verspilde energie en kunnen alleen tot problemen leiden. 

Het verlangen naar regeltjes en de noodzaak van innovatie zijn in mijn ogen onverenigbaar.

Ik zou er persoonlijk aan toe willen voegen: 5. Regels hebben geen zin, want de rebelsere helft van het personeel saboteert ze toch.

Zo weinig mogelijk regels dus. De belangrijkste: gebruik je gezonde verstand. Werknemers zijn mensen met hersenen die ze best willen gebruiken. Tot slot even terug naar het begin. Je vraagt je af wat logischer is, de kennelijk nogal klassieke leveringsvoorwaarden moderniseren… of tien jaar terug gaan in de tijd.

Advertenties

Een gedachte over “Zo weinig mogelijk regels graag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s