Eigthies-nostalgie (XXVIII) – Run-D.M.C.

De échte muziekontdekkingen doe je op een zolderkamertje op een cassettebandje dat minstens twintig keer is overspoeld. Althans zo ging het bij mij (ook Dynasty van Kiss ontdekte ik op de zolderkamer van mijn buurmeisje).
Zo kwam het dat mij op een zolderkamer in 1986, op een TDK-cassettebandje, Run-D.M.C. ter ore kwam. Raising Hell was de albumtitel. De muziek van mijn ‘grote neef’ (die altijd al goed is geweest in het ontdekken van commercieel succes) draaide ik vanaf die dag grijs.

Run-D.M.C.

Schoolvrienden Run (aka Rev. Run), D.M.C. en Jam Master Jay baanden vanaf 1982 het pad voor de toen nog jonge hip-hop generatie. Hun muziek kenmerkt zich door strakke beats en net zo strakke rapvocals, zoals bijvoorbeeld in My Adidas.
Het drietal uit Queens, New York kleedde zich steevast in het zwart inclusief gouden kettingen en witte Adidas-gympen (de term sneakers bestond nog niet).

Hun derde album Raising Hell zorgde in 1986 voor hun definitieve doorbraak bij het grote publiek. Vooral producer Rick Rubin (hij werkte daarna met o.a. Red Hot Chili Peppers en Metallica) zorgde daarvoor. Hij riep de samenwerking met rockers Aerosmith in het leven wat het nummer Walk This Way opleverde. Hierdoor was er voor de rap- én rockliefhebber wat te beleven. Run-D.M.C. werd daardoor ook de eerste rap-act die op MTV werd gespeeld.

Na hun ‘meesterwerk’ volgden tours en nieuwe albums. De drie leden kregen met alle verleidingen van het vak te maken. Die ervaring liet hen tot het christendom bekeren (Run is zelfs predikant geworden).
Ook met Crown Royal in 2001 werd het succes van Raising Hell niet geëvenaard. Het einde van de rapformatie kwam in 2002 toen Jam Master Jay tragisch werd vermoord bij zijn eigen studio.

De hoogst haalbare eer, opname in de Rock and Roll Hall of Fame, volgde in 2009.
De reactie van Reverend Run toen: ‘… het mooiste van muziek zijn niet de materiële zaken, het geld, maar de herinnering, de muziek, de good times, de studio, de energie. Als je alleen maar bezig bent met de prijzen, het geld en alles om de muziek heen, wordt je daar ongelukkig van.’
Amen.

(Afbeelding: highsnobiety.com)

Een gedachte over “Eigthies-nostalgie (XXVIII) – Run-D.M.C.

  1. O, wat een herkenbaarheid! Run DMC met Walk this way prijkt ook op het playback-oeuvre van de secretaris. Met boezemvriend Thomas H deed hij de rappers na en voor de gelegenheid kwam vriend Alan als Aerosmith binnen glijden; hilarisch.
    En TDK-bandjes, ja daar begon het bij de secretaris ook mee…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s