Terugkeer van de tragiek (2): Thierry Claveyrolat

Zomaar een zomer eind jaren ’80. De secretaris bracht de vakanties vaak grotendeels buiten(spelend) door. Maar voor een bergetappe van de Tour de France deerde het hem niet om zich, ondanks stralend weer, binnen even terug te trekken voor de buis. Geen wonder, want de secretaris was destijds trots drager van een bolletjestrui met een foto van local -toen nog- hero Gert-Jan Theunisse, ofschoon de klimmer uit Berghem volgens zijn tante die bij hem op school zat een “kapsoneslijer” was. Theunisse had destijds bij de strijd om het mooiste tricot concurrentie van een even avontuurlijke Fransman, gezegend met de prachtige naam Thierry Claveyrolat.

Claveyrolat (1959) leek een mooie toekomst beschoren: alhoewel hij een relatieve laatbloeier was, stond hij medio jaren ’80 aan de vooravond van een doorbraak om samen met zijn landgenoot Charley Mottet de Fransen hoop te geven op succesvolle daden in de Tour de France. In 1986 won hij twee etappes en het bergklassement in de Dauphiné Libéré, achteraf de rittenkoers waar hij zijn (klim)talenten het meest etaleerde. De Tour bleek op de een of andere manier toch een moeilijke zaak voor Claveyrolat, want de glorie liet enkele jaren op zich wachten.

Claveyrolat (rechts) naast Steven Rooks op Alpe d’Huez in de Tour van 1991. Bron: parool.nl

Claveyrolat zag zich genoopt om zijn momenten te kiezen, want 3 weken continu op een hoog niveau rijden leek teveel gevraagd. Tijdens sommige bergetappes verschanste hij zich in het peloton, maar een dag later kon het heel anders zijn: net als Theunisse ging hij dan vol voor de dagzege en de bolletjestrui. In 1990 werd hij dan uiteindelijk beloond: de 10e etappe werd zijn prooi en in Parijs mocht hij aan heel de wereld dan die felbegeerde rood-witte trui laten zien. Een jaar later won hij weer een etappe, maar de bolletjestrui moest hij aan Claudio Chiappucci laten. Daarna ging de wielerloopbaan van de “adelaar van Vizille” langzaam bergafwaarts, ofschoon hij in zijn geliefde Dauphiné nog steeds liet zien waartoe hij als wielrenner in staat was.

Na zijn loopbaan begon hij een goedlopend café en verscheen hij in een TV-programma waarin hij 1 miljoen Franse frank won. Het geluk leek hem aan alle kanten toe te lachen. Maar in de zomer van 1998 slaat het noodlot keihard toe. Op een provinciale weg veroorzaakt hij een frontale aanrijding waarbij de tegenliggers, een vader en een zoon, omkomen. Claveyrolat kan de schuld van het ongeval niet verdragen en de levensweg van de gewezen klimmer is vanaf dan alleen nog maar een afdaling. Hij ziet nog maar één uitweg: ruim een jaar later pleegt hij thuis zelfmoord.

Een gedachte over “Terugkeer van de tragiek (2): Thierry Claveyrolat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s