De aarzelende verliefdheid op de Moezel (DuiFraSpa#4)

Aan het einde van het vorige millennium -zo klinkt dat wel erg lang geleden- bracht de secretaris zijn tweede fietsvakantie door in het Rijn- en Moezelgebied. Hij werd daarbij meteen aangetrokken door de idyllische aanblik van de kronkelende Moezel op het traject tussen Trier en Koblenz. Later begon hij hieraan wel eens te twijfelen: werd deze lieflijke rivier in zijn herinnering niet steeds mooier? Vergrootte de intensiteit die een fietsvakantie vaak heeft, dit gevoel wellicht uit? Verwarde hij zijn verliefdheid niet met die op zijn verloofde? De Moezel, was dat niet een gebied waar vooral iets te dikke 65-plussers boottochtjes maken en waar iets te goedkope sloeberwijn vandaan komt?

In het najaar van 2005 keerde hij er terug. De secretaris had net een gezinnetje gesticht en de paar maanden oude baby werd bijna dagelijks over de klinkers in de binnenstad van Trier gereden. Hij liet zich door zijn eega langs de Moezel rijden. Een stop bij het Weinschiff in Neumagen-Drohn was als Nijmegenaren onvermijdelijk evenals de Riesling “Vinum Magnum Noviomagus” die in de achterbak belandde en anno 2015 nog in het wijnrek ligt te verstoffen. En wederom verwonderde de secretaris zich over die prachtige stroom geflankeerd door eindeloze hellingen met systematisch geordende wijnranken.

Weinschiff in Neumagen_Drohn
Weinschiff in Neumagen_Drohn

En nu, tien jaar later -het gezin is al een tijd compleet- een derde ontmoeting om te verifiëren of zijn geheugen echt niet gelogen had. Uiteraard gingen de kinderen even op de foto bij het Weinschiff. Op de terugweg vanuit Neumagen-Drohn namen we gezamenlijk vanaf het uitzichtpunt bij hotel Zummethof de beroemde bocht bij Trittenheim (Moselschleife) in ons op, afwachtend welke nieuwe herinneringen deze zou maken….

Moselschleife bij Trittenheim
Moselschleife bij Trittenheim

Komt aan alle twijfel over de schoonheid van de Moezel nu een einde? De secretaris kreeg steun uit onverwachte doch voorname hoek. Eerder op de dag maakten we een eerste stop bij de (helaas in de steigers staande) Igeler Säule. Niemand minder dan Johann Wolfgang Goethe kwam hier op 26 augustus 1792 langs op weg naar Frankrijk. Hier noteerde hij in zijn dagboek, waar de secretaris niets meer aan toevoegt:

“Auf dem weg von Trier nach Luxemburg erfreute mich bald das Monument in der Nähe von Igel. Die Mosel fließt unmittelbar vorbei, mit welcher sich gegenüber ein ansehnliches Wasser, die Saar, verbindet. Die krümmung der Gewässer, das Auf- und Absteigen des Erdreiches, eine üppige Vegetation geben der Stelle Lieblichkeit und Würde.”

Een gedachte over “De aarzelende verliefdheid op de Moezel (DuiFraSpa#4)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s