gas_hopper_gr

Melancholie mag (2): tankstations

Vijftien jaar terug woonde ik een periode in Dublin, Ierland. Op mijn kamer, waar ik nauwelijks was, hing een poster die ik kort na aankomst kocht. ‘Gas’ , een reproductie van Edward Hopper uit 1940. We zien een tankstationnetje bij een Amerikaanse plattelandsweg, de pompbediende is de enige persoon in het schilderij. Het schemerlicht en de compositie roepen een gevoel van weemoed op.

‘Gas’ (Edward Hopper)

Liggend in bed heb ik het vaak bestudeerd. Het was een geruststellende voorstelling die nooit verveelde. Elke keer als ik het werk terugzie, ga ik op reis.

Hoppers werk roept vaak een gevoel van melancholie op. De Amerikaan staat bekend om zijn verstilde beelden met onderwerpen die er niet echt lijken te ‘zijn’ – zo ook in ‘Gas’.
Het tankstation als ‘non-plaats’, een plek waar je niet lang hoeft (of wilt) zijn, heeft dit ook in zich. Het vullen van de tank is synoniem aan het begin of einde van een reis. Heimwee naar de lange zomervakantie terwijl je vader de geplette vliegjes van de voorruit wast. Het weerzien met landgenoten in de Raststätte, te herkennen aan het aantal keren dat ze naar het buffet lopen. Ook dat is melancholie.

jacobsen_copenhagen

Toch stemt het doorgaande karakter van een tankstation wat mij betreft ook tot optimisme. ‘Gas’ van Hopper roept deze twee uiteenlopende gevoelens steeds weer op.

Bij de afbeeldingen
Onze snelwegen en steden worden bevolkt door nauwelijks onderscheidende bouwsels van de oliemaatschappijen. Deze hebben hetzelfde effect als de winkels in een doorsnee dorpskern; je weet amper of je je in Alblasserdam of Zevenaar bevindt.
Atelier SAD (Matúškovo, Slowakije)

Toch zitten er ook staaltjes van bijzondere architectuur tussen. Het lijken decorstukken uit een science fiction film. Om dit stukje kracht hij te zetten, laat ik een paar bijzondere tankstations de revue passeren. De meeste bouwwerken worden gelukkig door restauratie in stand gehouden.

Purfina-tankstation Arnhem


Afbeeldingen: moma.org, Pinterest en geheugenvannederland.nl

4 gedachtes over “Melancholie mag (2): tankstations

  1. Sommige open lucht musea hebben ook fraaie antieke tankstations. Ik herinner me een mooie in Oslo. Zelf herinner ik mee een frans tankstation dat zelf niet antiek was, maar de eigenaar wel. Het was zondag, ergens boven Nevers en mij Renault Express was bijna leeg. Het was in de dagen vóórdat je bij elke supermarché met een credit card terecht kon. Het oude mannetje gooide mijn tank vol, terwijl ik me afvroeg hoe ik dat in hemelsnaam ging betalen zonder contant geld op zak. Toen ik mijn credit card toonde trok hij de wenkbrauwen op en mompelde iets onverstaanbaars, waarna we een ietwat gedateerd gebouwtje binnengingen. Na wat gerommel kwam er uit een la… een ultramoderne betaalterminal. Rijden maar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s