Plastic was

Plastic was

De gemiddelde Nederlander gooit jaarlijks 1,5 kilo plastic tassen bij het afval. Dat is zo’n 4 tot 5 plastic tasjes per week.1
Wat dit betekent? De beelden van de plastic soep en verminkte vogels kennen we inmiddels allemaal. De overheid verbiedt mede daarom sinds kort rigoureus uitgifte van plastic tassen door de detailhandel. Te laat maar beter laat dan nooit.

Als kind ging ik met mijn juten tas naar de muzieklessen van juffrouw De Wit. Mijn basisschooljuf liep rond met een tas met de leus ‘Girorood tot aan mijn dood’. Geweldig.
De plastic tas moet toen nog geen gemeengoed zijn geweest. Mensen hadden een boodschappentas; langzaam aan kwamen er plastic tassen van de lokale supermarkt, boekhandel en slager voor terug. Bij de milieu-impact stonden we niet stil.

Plastic was
Thuis bewaarden we ze netjes in een tassentas. Al gravend kwam ik altijd uit bij een onopvallende tas, van de schoenmaker of zo. Ik voelde er niet zoveel voor om als wandelende reclame van de plaatselijke bakker – ‘Altijd vers van bakker Gers’ – rond te lopen.
Wel ideaal voor een dakloze of een droog zadel trouwens, die tassen.

Nu de plastic tas langzaam uit het straatbeeld verdwijnt, is het tijd voor een stoffen tas met een eigen leus. We hebben dus nieuwe tassenaforisten nodig. Wij zijn alvast begonnen …

5 gedachtes over “Plastic was

  1. En jawel voorzitter, die tassentas bestaat nog steeds, nu gevuld met stoffen tasjes, vaak wel voorzien van een reclametekst, maar dat deert mij niet. Zelfs nog een tasje met een vale tekst van de Universiteit Nijmegen. Begint wel te slijten nu..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s