Referenda: van voor naar tegen naar voor

Natuurlijk was ook ik tegen dit referendum. We stemmen immers niet voor niets eens in de vier jaar voor een parlement dat hopelijk een beetje nadenkt en dan wat zinnigs doet. Het viel alleen nog niet mee om daarover te klagen. Ik had namelijk zelf een handtekening gezet bij GeenPeil. Dat kwam omdat ik nogal nieuwsgierig was. Nieuwsgierig naar hoe zo’n burgerinitiatief precies werkte en nieuwsgierig naar de funnel waar GeenPeil je doorheen leidde als je hun klikpad volgde.

Als aanvrager van het referendum kon ik dus niet klagen dat het referendum er was. Maar gaan deed ik natuurlijk niet. Flauwekul allemaal. Bovendien was ik voor en had ik dus belang bij een lage opkomst. Heel strategisch en lui tegelijk. Maar ja, dat begon toch ook weer een beetje gek te voelen. Wél een referendum aanvragen en dan vervolgens niet gaan: da’s natuurlijk ook raar gedrag.

En dus stond ik vanmorgen met lichte tegenzin voor de deur van het gemeentehuis waar ook het stemlokaal huist. Even de parkeerkaart voor de autoruit, anders kon dat onzinreferendum me nog negentig euro + administratiekosten aan schade opleveren ook. Dat ze dáár eens een referendum over hielden!

Maar goed, eenmaal binnen veranderde alles weer. Ik was even vergeten dat stemmen ontzettend leuk is. In ons gemeentehuis in ieder geval wel. Het brengt je een tweetal minuten in contact met medelanders waarvan je het bestaan niet kon vermoeden. Of wel vermoeden, maar dan met de bijgedachte dat ze natuurlijk in het echt helemaal niet bestaan. Maar ze bestaan wél:het oude vrouwtje met haar kuthondje dat haar legitimatiebewijs én haar stempas niet kan vinden tot ze uiteindelijk kijkt op de meest logische plek: in haar handtas. Een huismoeder achter de tafel met een  designmontuur van Hans Anders op haar neus, die haar taak om de stempassen te controleren uiterst serieus neemt en op zeer plechtige toon het nummer van je stempas én je naam noemt. En dan de te zwaar opgemaakte mevrouw links van haar, die deze informatie stilzwijgend verwerkt, terwijl ze achter haar zwart omrande ogen nadenkt over het nieuwe alimentatiebod van de tegenpartij in haar vechtscheiding. En dan daar tussenin een jongedame met een steil kapsel waarvan je zou zweren dat ze lid is van het CDA, omdat de ChristenUnie lokaal nu eenmaal niet vertegenwoordigd is. En natuurlijk de afgekeurde SP-arbeider – te grote jas boven vale spijkerbroek en mephistos – die bij zijn binnenkomst netjes de deur open houdt voor de vertrekkende oude mevrouw: “Komt helemaal goed, vrouwke.”

Zoveel bijzondere mensen mogen ontmoeten om 8.17 uur in de ochtend. Ik realiseerde me dat dit gedoe het feest der democratie was. Referenda, ik ben voor!

 

Een gedachte over “Referenda: van voor naar tegen naar voor

  1. Geweldig! Ik ben ook ineens weer helemaal voor! Ik liep gisteren het stembureautje in het ziekenhuis pardoes voorbij, omdat het nogal verdekt stond opgesteld. Dit leidde tot een wat ongemakkelijk begin…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s