De historie van het WK voetbal – L.I.F.

Een EK voetbal zonder Nederland. Een jeugdige secretaris had het waarschijnlijk een ramp gevonden, maar ’s lands populairste sport laat hem steeds vaker koud. Een voetbalwedstrijd in zijn geheel uitkijken is inmiddels een zeldzaamheid. Maar 25 jaar geleden lag dat dus heel anders. De secretaris was, met behulp van zijn gulle oma, een fanatiek spaarder van de welbekende Panini-voetbalplaatjes. De Primera-zaak van eigenaar Theo op Terwaenen in Oss werd in de zomermaanden opvallend vaak bezocht: mits hij voor zijn oma een pakje Belinda’s meenam, mocht hij een aantal zakjes a 5 of 6 stuks in de jas steken.

Daarnaast werd ook flink geput uit het zakgeld van de meestal spaarzame secretaris, zodat hij uiteindelijk een compleet boek met voetbalplaatjes kon koesteren.Omdat er zoveel financiële en logistieke inspanningen voor zijn getroost, heeft de secretaris anno 2016 nog steeds de Panini-boeken van de WK’s van 86, 90, 94 en 98 én de tussenliggende EK’s in de kast staan. In die begintijd van het sparen was het ook dat zijn vader met een leuke aanvulling op de proppen kwam. Het betreft hier een stripboek met de titel “De historie van het Wereldkampioenschap voetbal”, geproduceerd door de L.I.F. (auteurs Eric Lahmy et al.). Kennelijk was vaderlief in Uden geweest, want op de voorkant heeft de sticker van “Foto Jetten” de tand des tijds na bijna drie decennia doorstaan.

WK

Het leuke aan het stripboek is dat het een serieuze samenvatting is van de WK’s vanaf 1930 tot en met 1978, waarin ook beroemde spelers meer en minder geslaagd te herkennen zijn. Dat leest toch een stuk makkelijker weg dan al die taaie teksten en uitslagen over de glorietijden van het fenomeen Pelé, topscoorder Fontaine én wellicht wel de eerste voetbalvedette ooit, de mysterieuze Oostenrijker Sindelar. De titel van het Nederlandse exemplaar is onjuist -er staat 1932 i.p.v. 1930- maar dat zij de producenten vergeven.Voor een tiener is het een ideaal boek om in korte tijd de voetbalgeschiedenis tot zich te nemen.

In 1999 stuitte de secretaris geheel toevallig op het Spaanse equivalent, waarschijnlijk op de rastro in Madrid. Hij hoefde natuurlijk geen seconde na te denken om deze vondst huiswaarts te nemen. De Spaanse versie is exact hetzelfde, alleen op het einde is er, wellicht vanuit chauvinistische overwegingen, een vooruitblik aan toegevoegd op het WK van 1982 in Spanje. Misschien wel het saaiste WK ooit, trouwens, alhoewel het juichen van Marco Tardelli in de finale nimmer meer is overtroffen in schoonheid. De secretaris vraagt zich af hoe de heren Lahmy en co dit zouden hebben geportretteerd….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s