Étape 13: talent = vorm / training

Bourg-Saint-Andéol – La Caverne du Pont d’Arc, 37,5 km

Tom Dumoulin vloog over de weg en kleurde een zwarte dag oranje. Er waren er meer die over de weg vlogen vandaag. Chris Froome en Bauke Mollema deden ook hele goede zaken. De enige die met minder succes  vloog was Julian Alaphilippe. Hij vloog namelijk niet over maar boven de weg.

Tja, de wind blijft maar waaien in Frankrijk. Tom Dumoulin zei dat hij netjes en verzorgd had gereden, maar dat hij ook letterlijk alle zeilen bij had moeten zetten. Het woord letterlijk oogt in eerste instantie wat vreemd in zijn zin, maar dat valt bij nader inzien mee. Wielrenners maken bij een tijdrit graag gebruik van een dicht achterwiel. Zo’n wiel zonder spaken levert minder luchtweerstand op. Tegenwoordig weten ze die dingen zelfs zo in elkaar te fabrieken dat ze bij zijwind werken als een zeil op een zeilboot. De windkracht van de zijkant stuwt de renner voorwaarts. Behalve als het echt hard waait, zoals gisteren, dan waai je dus gewoon van de weg en vlieg je bovenop een rotsblok. Au.

CnbaNwjXEAAWUBQ
Foto: @jorisknapen1

Alsof een tijdrit al niet genoeg pijn doet. Weet u overigens hoe dat vervolgens gaat met die maffe wielrenners? Ze staan weer op en constateren eerst opgelucht dat hun fiets niet doormidden is. Vervolgens checken ze de lichamelijke schade. Dat doen ze echt in die volgorde. Ongeacht de uitkomst stappen ze weer op en fietsen ze naar de eindstreep. Alaphilippe twitterde gisterenavond dan ook vanuit zijn bed dat alles ok was. Op de foto hield hij symbolisch een duim met een pleister omhoog.

Een geluk bij een ongeluk, want het zat Alaphilippe tot nu toe niet mee deze Tour. Komt door het ongrijpbare fenomeen vorm. Julian begon in topvorm aan de Tour en kwam uitstekend voor de dag in het Massif Central. In de Pyreneeën ging het echter opeens niet meer. De vorm was weg. Doe je niks aan.

Nee, dan Tom Dumoulin. Die liep de eerste week alleen maar chagrijnig te wezen. Verkoudheidje, onbenullige valpartij, slechte benen. Geen vorm. Doe je niks aan. Maar in de Pyreneeën ging het opeens wél. Op weg naar Arcalis ging zijn zegetocht nog half op karakter, maar gisteren had ik aan tien seconden televisie genoeg om de conclusie te trekken: topvorm. Kijk voor de vorm maar eens de beelden van gisteren terug en vergelijk tien seconden Dumoulin eens met tien seconden Quintana. Verder commentaar overbodig.

Vorm kan dus opeens komen en snel weer gaan. Jammer genoeg weet je nooit precies wanneer. Hoewel, er is volgens mij wel een verband tussen talent en vorm. Let op, want ik presenteer bij deze een wetenschappelijke doorbraak. Een nieuwe formule in het domein der fysiologie die talent wiskundig definieert. Einstein, hou je vast. Tromgeroffel. Daar komt ie: vorm/training = talent, waarbij vorm een constante is. Laten we zeggen: honderd.

Ik neem mijzelf als rekenvoorbeeld. Ik heb ongeveer 3500 km nodig om in vorm te komen. Mijn niet al te grote talent is dus: 100/3500 = 0,029.

Even kijken of de formule klopt. Het talent van mannen als Peter Sagan en Alejandro Valverde is veel groter. Dat lijkt me een veilige aanname. Die twee zijn echte natuurtalenten en kunnen daardoor het hele jaar door wedstrijden winnen. Zij staan erom bekend in het voorjaar weinig kilometers nodig te hebben om in vorm te raken. Laten we zeggen: 1500 km. Hun formule is dan 100/1500 = 0,06. Hun talent is dus ongeveer dubbel zo groot! Geen wonder dat ze zoveel harder fietsen!

Ok, ik heb dus niet bijster veel talent. Wielrennen gaat nog redelijk, maar sinds de vorige twee alinea’s weet u dat talent voor wiskunde echt geheel ontbreekt. Toch geloof ik in deze formule en ik zal ‘m bewijzen. Oscar Freire was legendarisch getalenteerd. De Spanjaard hoefde namelijk maar naar zijn fiets te kijken of hij was al in vorm. Fietste hij er voor de vorm nog een keer honderd kilometer bij om te kunnen zeggen dat hij óók had getraind. Qua talent was hij de absolute nummer één. We vullen voor hem de formule in.

100 (vorm) / 100  kilometer = 1. Zie je wel dat het klopt?

Een gedachte over “Étape 13: talent = vorm / training

  1. Interessant fenomeen, het begrip vorm. Met duursporten is het mijns inziens beter te controleren dan met balsporten. Soms is het ook lekker om een sportief debacle te wijten aan ‘vorm’.

    En jammer van Alaphillipe. Hij zit in mijn toerploeg, als een soort dark horse.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s