Belangrijk doen op het werk (1): het MT

Kijk aan: een nieuwe serie op het NUtblog. De heren van NUt zijn niet vies van hard werken, maar uiteindelijk nemen ze zichzelf niet vreselijk serieus. Er is immers nog meer in het leven, bijvoorbeeld het schrijven van een blog. Maar des te groter is de ergernis aan collegae die uitermate belangrijk doen over hun arbeidsdaden: een prachtige inspiratiebron voor een nieuwe reeks!

In deel één staan we stil bij een hardnekkige constitutie dat vooral bureaus van circa tien tot dertig personen treft, namelijk het zelfbenoemde MT. Een MT ontstaat vaak bij de groei van een klein bedrijf: de directeur heeft zijn of haar span of control niet meer in de hand. De aandacht moet verdeeld worden over inhoudelijke en personele zaken. Om de wildgroei aan interne ideeën en feedback (lees: gezeik) het hoofd te bieden zoekt de baas naar medestanders die helpen om dreigende chaos en muiterij te voorkomen. Vaak worden dan twee of drie senioren cq vrienden gezocht en hoppa, het MT is geboren.

mt
Bron: iconfinder.com

De overige medewerkers breken doorgaans hun hoofd over wat er in hemelsnaam in dat MT gebeurt. Ineens dient zich een onnatuurlijke hiërarchie aan, omdat de nieuwe MT-leden de lakens gaan uitdelen met als verantwoording dat dit “vorige week in het MT is besloten” en tegenstribbelen zodoende onzinnig en zelfs gevaarlijk is. De oorspronkelijke directeur is ineens zeer moeilijk bereikbaar voor bilateraal overleg, want die tijd wordt opgeslokt door het wekelijkse MT-overleg. Daardoor worden goede voorstellen en ideeën van medewerkers niet meer direct besproken, maar “op de agenda van het MT gezet”, waarna deze een stille dood sterven.

Tweedracht is daarmee gezaaid en ontstane ellende valt lastig recht te zetten: het gepeupel ergert zich aan de veranderde houding van de MT-leden en men roddelt onderling over hun hautaine gedrag en gestegen maandsalaris. Het MT reageert meestal door een expansie van de controle: een toename van procedures en het te pas en te onpas refereren aan afspraken waarvan niemand weet door wie en wanneer die gemaakt zijn. Talentvol personeel dreigt te vertrekken; risicomijdende collega’s met hypotheek en werkloze partner blijven achter.

Maar soms lost het probleem zich vanzelf op: niet zelden krijgt een MT-lid de smaak van belangrijkheid te pakken. Hij aast op nog meer zeggenschap, is wel erg vaak extern of zaagt aan de poten van de directeur. Er komen scheuren in de oligarchie, aangezien “sommigen hun persoonlijke belang laten prevaleren boven dat van de organisatie.” Kortom: het is wachten op een fikse ruzie, een escalatie en het uiteindelijke vertrek van senior X of Y die per slot van rekening bij een potentiële nieuwe werkgever kan verwijzen naar een flinke dosis opgedane managementervaring. De directeur haalt opgelucht adem en constateert tevreden dat “de deur voor iedereen weer openstaat.”

Advertenties

Een gedachte over “Belangrijk doen op het werk (1): het MT

  1. Mooie bijdrage, volledig herkenbaar uit een nog niet zo’n grijs verleden. In organisaties tussen 100 en 400 werknemers is het meestal niet veel anders. In mijn laatste organisatie werden op een gegeven moment alle leidinggevenden naar een MBA-cursus gestuurd. Het leger ‘gecertificeerden’ verdrong zich om het hardst de theorie in praktijk te brengen, een heftige periode. Als opleider was de UvT de lachende derde. Het is verder een stille dood gestorven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s