Teer onderwerp

Laatst had de secretaris een vriend op bezoek die even naar buiten wilde om een peukje te roken. Nu verkeert de secretaris nauwelijks in kringen waar gepaft wordt, waardoor dochterlief eindelijk eens de kans kreeg om fel van leer te trekken tegen het fenomeen roken. Waarschijnlijk zijn papa en mama deels verantwoordelijk voor haar mening.

De secretaris werkt inmiddels 12 jaar in het ziekenhuis, waarin hij veel protocollen, aandoeningen en medische weetjes voorbij heeft zien komen. Het is schrikken bij hoeveel ziektebeelden roken een rol speelt, zowel bij het veroorzaken als bij het verloop ervan. De eerste primitieve gedachte is dan al gauw: onmiddellijk verbieden die handel.

Als de secretaris deze verslaving al zou hebben, zou het voor hem makkelijker zijn om te stoppen: op verjaardagen zou hij de handen op elkaar krijgen bij een dergelijke mededeling. Verder zijn er geen “verkeerde vrienden” die hem in de verleiding kunnen brengen. De secretaris behoort immers bij de anti-rook elite die het geluk heeft nooit te zijn begonnen en die in de gelegenheid was om te concluderen dat het verdomde slecht is.

tegelspreuk-teer-onderwerp

Inmiddels kent de secretaris ook de andere kant van de medaille. Bij het project “klantreis” (in andere sectoren vaak customer journey genoemd) lopen zorgverleners mee met patiënten om te achterhalen wat zij beleven in het ziekenhuis. Daarnaast komen medewerkers van het ziekenhuizen ook bij de mensen thuis voor interviews. En dat opent de ogen: als je ziet in wat voor omstandigheden iemand verkeert, ga je anders kijken en laat je je oordeel varen. Op zijn minst komen er scheurtjes in.

De secretaris en zijn collega-interviewers komen in een wereld waar andere gewoontes gelden: daar ben je als niet-roker waarschijnlijk flink in de minderheid. Een mededeling over een poging tot stoppen zal eerder met spot dan met applaus worden ontvangen. Bovendien: de mensen vertellen oprecht hún kant van het verhaal:

“Roken, daar zitten ook goede kanten aan. Het scheelt veel medicatie voor mij, kalmeringstabletten. Ik heb veel onrust als ik niet kan roken.”

“Een paar jaar geleden lag je in het ziekenhuis en was het rookhok beregezellig. Nu mag je het ziekenhuis nog niet eens uit om een peuk te roken.”

Het lijkt de secretaris een lastig dilemma voor een zorgverlener: vanuit het oogpunt van lichamelijk welzijn en herstel moet je patiënten aanraden te stoppen met roken. Maar tegelijkertijd is er een groep patiënten die hele andere wensen en belangen heeft en –dat vooral-  verslaafd is. De secretaris begrijpt de zorgverlener net zoals hij de patiënt begrijpt. Het doet hem denken aan zijn opa. In zijn laatste fase was zijn sigaret “het enige waar ik nog schik in heb”. Het roept de vraag op of iemand hier gelijk heeft en zo ja, wie dan wel. Tijd voor een stukje reflectie op dit thema. Misschien onder het genot van een goed glas wijn en een stevige sigaar?

Advertenties

Een gedachte over “Teer onderwerp

  1. Herkenbaar en tevens mooie bijdrage. Zelf alle stadia doorlopen.Van verboden te kankeren tegen het roken tot zoveel gelezen over roken, dat ik gestopt ben met lezen.
    Bovendien is stoppen met roken de eenvoudigste zaak van de wereld. Ik weet dat omdat ik het tientallen keren gedaan heb. Als jongen van 15 begonnen met roken om te bewijzen dat je een man bent. Als man van 30 ermee opgehouden om dezelfde reden. Principieel blijft de vraag, welke keuzes gemaakt moeten worden wanneer de roken gerelateerde ziekten onbetaalbaar blijken te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s