Het bureau veertig jaar terug

Onlangs werd ik 40. Een dramatische gebeurtenis die ik eerst probeerde te relativeren met citaten als “age is just a number”, “je bent zo oud als je je voelt” en “veertig is het nieuwe dertig.” Toen dat niet hielp dacht ik aan Chris Horner, die nog de Vuelta wist te winnen toen hij 41 jaar en 327 dagen oud was. Ook dat had nauwelijks effect, waarna ik dan maar alles poogde te ontkennen door in Frankrijk te gaan snowboarden alsof ik twintig was. Dat was leuk. Maar ik was en bleef veertig en realiseerde me dat de tijd nou eenmaal alles verandert.

Een mooi voorbeeld van hoe dat gaat, zien we als we de werkomgeving onder de loep nemen. Laten we dáár eens veertig jaar in terug duiken. Ik heb ooit anti-kraak gewoond op de werf van Bolnes, vlakbij de Brienenoord. We gooiden onze matrassen in de hoek van een vertrek van in een oud kantoorpand dat de sfeer ademde van te dikke mannen die zich in 1976 dag in dag uit door hun kantoorbestaan ploeterden. Een zwaar kostuum aan, met gilet, terwijl ze maar twee keer per jaar een klant zagen. En maar bellen, paffen en brieven dicteren aan de secretaresses die gedienstig op hun typemachines tikten. Ik zag het allemaal zo voor me, terwijl ik het AD, de NRC en de Volkskrant las, want die waren ze bij vertrek vergeten op te zeggen.

In die tijd was een kantoor met een bureau nog onmiskenbaar een werkplek. Met een telefoon, een foto van je vrouw (zodat de kans wat groter was dat je van die secretaresses afbleef?), mappen, een nietmachine, een perforator, een asbak, schaar, elastiekjes, paperclips, een pennenbak, een kalender en een agenda. En als je echt wat voorstelde en modern was: een rolodex en een fax. Mooi hoor.

schermafbeelding-2017-01-04-om-09-45-14

Nee, dan nu.

schermafbeelding-2017-01-04-om-09-45-29

Een Macbook, een iPhone en een pakje postits. That’s all we need. Een verrijking? Ja, in de zin dat we overal kunnen werken en dus niet langer per se naar dezelfde dikbuikige collega hoeven te staren. Werken kan nu ook thuis aan de keukentafel, of met een latte in een hipstercafé. Best leuk. Maar je mist wel een boel mooie spullen en het geluid van de fax (piiiiieeeeep!).

Het hele gifje van deze transformatie vind je hier.

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Het bureau veertig jaar terug

  1. Fijn, ik kan me vast prepareren op dezelfde gebeurtenis over een maand….
    Wat ik zelf jammer vind, ofschoon een opgeruimde werkplek er georganiseerd uitziet, is dat steeds minder werkplekken nog persoonlijk zijn. Toen ik twintig jaar geleden vakantiewerk deed bij een groot chemieconcern te Oss, hadden velen van hun kamer echt hun eigen plek gemaakt. Het gaf eerder aanleiding tot een persoonlijk gesprekje, zodat ik al snel iedereen wat beter leerde kennen. Of ben ik nou weer te nostalgisch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s