Horst Körner, één van de minstens 136 slachtoffers van “de Muur”

Tweede Kerstdag reed het gezin van de secretaris in alle vroegte richting Berlijn. Op de dag van aankomst werd het imposante Sanssouci in Potsdam bezocht, maar op de tweede dag vingen we direct aan met de nummer 1 van het lijstje: het bezichtigen van de overblijfselen en het ervaren van de historie rondom “de Muur”. Bij de Bernauer Strasse liet de secretaris de indrukwekkende feiten en verhalen tot zich komen.

Tot zijn verrassing was er enorm veel transparantie rondom de onverkwikkelijke geschiedenis en gebeurtenissen in het tijdvak 1961-1989. De val de muur is inmiddels alweer ruim 25 geleden, maar de ongelooflijke tragedies die er in de jaren van de scheiding tussen West- en Oost-Berlijn plaatsvonden, grijpen pardoes naar de keel. Daarbij doelt de secretaris niet eens zozeer op de muur zelf, maar met name op de aanloop voorafgaand aan de bouw en het beleid, de controle en klopjacht tijdens de jaren van de scheiding.

muur1

Middenin het parkje aan het begin van de Bernauer Strasse staat een monument met namen en soms ook gezichten van de 136 (dodelijke) slachtoffers die in die periode probeerden om van de ene naar de andere kant van de Duitse hoofdstad probeerden te geraken. Het oog van de secretaris viel op een vriendelijk kijkende jongeman met een tennisracket, Horst Körner genaamd.

Körner werd op 12 juli 1947 in Wolfen. Hij was een talentvol medewerker bij de Kriminalpolizei en werd al snel gepromoveerd tot sergeant. Körner had zijn zinnen in het voorjaar van 1968 echter gezet op een opleiding tot dierenarts, maar zijn leidinggevenden bespeelden hem zodanig met mooie vooruitzichten dat hij daar uiteindelijk van af zag.

Na de zomer werd hij naar een specifieke opleiding criminologie van het Oost-Duitse ministerie van binnenlandse zaken gestuurd. Wie dacht dat Körner deze route had geaccepteerd, had het flink mis. Op 15 november in de ochtend kneep hij er tussenuit: hij nam de benen naar het station in Potsdam. Uiteindelijk belandde hij in de buurt van de Glienicker Brücke.

Daar werd de situatie penibel: de brug werd zeer streng bewaakt, maar een oversteek via het ijskoude Teltow kanaal was een duidelijk slechter alternatief. Körner achtte zich wellicht kansrijk met zijn VP-uniform, maar twee grenssoldaten roken op een gegeven moment onraad. Met hun auto kwamen ze zijn richting op gereden, waarna Körner het vuur opende op de bestuurder die in zijn hoofd en borst geraakt werd. De soldaat in de bijrijdersstoel stapte vlug uit en schoot Körner direct neer.

muur2

In de jas van Körner werd een brief gevonden waarop te lezen viel dat “hij liever zou sterven dan dat hij zich gevangen liet nemen.” In een boodschap aan zijn familie verontschuldigde hij zich voor de ellende die hij hen had bezorgd, maar Körner verklaarde dat hij al een hele tijd terug gestopt was met leven.

Körner en de andere slachtoffers hebben hun plaats gekregen in het boek “Die vergessenen Opfer der Mauer” van Hubertus Knabe. Het boek is onder meer verkrijgbaar in het bezoekerscentrum aan de Bernauer Strasse.

Foto’s: T. Klijn

Bron: http://www.berliner-mauer-gedenkstaette.de/de/1968-316,408,2.html

Advertenties

Een gedachte over “Horst Körner, één van de minstens 136 slachtoffers van “de Muur”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s