Na lof voor Nederland, nu een ode aan andere landen: 10 nummers met een land in de titel

Nimmer was er zoveel belangstelling voor de Nederlandse verkiezingen. Gelukkig was het overgrote deel van de reacties uit de wereld positief over de uitslag, zodat we ons in het buitenland kunnen blijven vertonen. Als dankzegging hierbij vanuit Nederland tien mooie nummers over andere landen:

  • Mike Oldfield – To France (1984): Oldfield is nog steeds kandidaat om in de eighties-serie van de secretaris opgenomen te worden, maar hierbij alvast een eerste stukje waardering. Stamt uit de tijd dat deze Britse virtuoos samenwerkte met de onderschatte zangeres Maggie Reilly, die ook de vocalen bij ‘Moonlight shadow’ voor haar rekening na.
  • Kim Wilde – Cambodia (1981): Een kleine zes jaar geleden schreef de secretaris hier al een blog over. Hij kan deze altijd blijven horen en maakt dan weer pacifistische sentimenten los.
  • Doug Ashdown – Winter in America (1978): Zoals zoveel Nederlanders leerde de secretaris dit nummer kennen in 1988, toen René Froger het zong bij het vertrek van Adam Curry naar de VS. Zeer sfeervol nummer dat, ondanks de niet al te vrolijke tekst, verrassend licht aandoet.
  • Colin Blunstone – Andorra (1972): Toegegeven, deze kende de secretaris niet, maar kwam hem tegen op een lijstje. Blunstone kan hem altijd bekoren met zijn fluwelen stemgeluid. En natuurlijk gewoon leuk dat zo’n klein landje ook eens bezongen wordt.
  • David Bowie – China Girl (1983): Statement tegen racisme met behulp van de video die vrouwelijke Aziatische stereotypes parodieert. Interessant rijtje muzikanten had Bowie er weer eens bijgehaald: o.a. Stevie Ray Vaughan en Nile Rodgers.
  • Alphaville – Big in Japan (1984): Deze hoeft geen betoog meer, want kwam al eerder op het NUtblog ter sprake. De secretaris blijft na al die jaren nog steeds gefascineerd door de frase “Neon on my naked skin, passing silhouettes of strange illuminated mannequins”
  • Bobby Caldwell – Jamaica (1982): Nummer waarbij je echt de liefde voor het land lijkt te horen. Gaat ook mooi in op de zo typerende gevoelens bij aankomst en vertrek. Het grappige aan Caldwell overigens is dat hij “Big in Japan” is.
  • Het Goede Doel – België (1982): Uit hetzelfde jaar, deze klassieker van het Goede Doel, toen Henk Westbroek nog in vorm was. Voor de secretaris een raadsel waarom hij voor België koos, maar afijn, het lied helpt wel om kinderen iets uit te leggen over allerlei landen en culturen. Inmiddels beleeft de oudste zoon van de secretaris er meer plezier aan dan hijzelf.
  • Revelation Time – South Africa (1988): Tot slot, ook van eigen bodem, twee geëngageerde nummers over Zuid-Afrika. Te beginnen met deze Amsterdamse reggaeband die, mede dankzij Ruud Gullit als gastmuzikant, een hit scoorde in de zomer van 1988. Samen met ‘The right side won’ van What Fun een hoogtepunt in de Nederlandse reggae muziek!
  • Karin Bloemen – Zuid-Afrika (Apartheid es ein skone zaak) (1993): Kippenvel bij de uitvoering van Bloemen die het kocht van geweldenaar Jeroen van Merwijk die het lied een paar jaar daarvoor schreef. Het lied is in een verzonnen taal geschreven en gaat over een Afrikaner die een half jaar op bezoek is geweest bij zijn schoonfamilie in Nederland. Hij beschrijft Nederland als een prachtig land waar de apartheid is gelukt.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s