Zoekresultaten voor: in memoriam deel

In memoriam deel 3: ‘die jongens van NUtblog’

4 mei 2040 (alumni-update Radboud University Nijmegen)

Drie oud-studenten BC komen allen afzonderlijk aan hun einde

Drie oud-studenten van de Radboud University Nijmegen komen in een speling van het lot om in hetzelfde uur.
De voormailig BC-studenten waren allen lid van NUt. NUt werd opgericht in 2003, een initiatief van de toenmalige studenten van Thomas Klijn en Jasper van den Broek, Joris van Dooren voegde zich daar al snel bij.

Klijn kwam om bij een kaping van Limburgse vrijheidsstrijders op het spoortraject van Nijmegen – ’s-Hertogenbosch. De secretaris was, samen met zijn twee dochters, op weg naar de 21e Europese Dag van het Korte Verhaal.
Van Dooren, Beschermheer, leerde zojuist zijn kleinzoon Jean al fietsend hoe de ‘waaier’ werkt toen ze beiden werden gegrepen door een voorbijgaande, volgeladen truck van de firma Farm Frites.

Van den Broek legde in de Estse hoofdstad Tallinn de laatste hand aan zijn ‘magnum opus’ Utrechtse gevelbelettering in de 21e eeuw toen het middeleeuwse centrum getroffen werd door een meteoriet.

In de beginjaren van het in 2008 opgerichte weblog genoten de heren van hun macht als recensenten van eetgelegenheden. Vaak testten zij uit een etablissement om zich na het dessert te ‘onthullen’ als de recensenten van NUtblog. “Dit zijn die jongens van NUtblog,” werd er dan verschrikt gezegd.

In 2027 vertrok de Voorzitter voorgoed naar Tallinn. Toen een stad in de bloei van haar leven. Na de klap van de tweede internet-bubble beraadde de Voorzitter zich daar op zijn toekomst. Hij besloot een belangrijk speerpunt van NUt tot studie-object te maken.
Klijn en Van Dooren bleven woonachtig in Nederland met hun grote gezinnen (beiden hadden vijf kinderen en meerdere kleinkinderen). De twee heren kwamen nog wel ‘ns bij elkaar om air hockey te spelen.

Een bundeling van de meest memorabele bijdragen van het NUtblog (Bij de snor van Ted de Braak, 2012) legde de tijdsgeest bloot maar is vooral een persoonlijk document van drie dertigers in de kracht van hun leven.

In memoriam deel 2: creatieve energie uit de venen

Hierbij in aansluiting op het in memoriam van NUt van de beschermheer, de versie van de secretaris. Ook hier vergezeld van de waarschuwing dat we alle drie springlevend zijn. Sterker nog: de secretaris hoopt overmorgen de (bijna middelbare) leeftijd van 34 te bereiken, en rondom deze tijd een derde nakomeling te begroeten!

Gistermiddag kwam er een abrupt einde aan het smaakmakende NUt. Onder de 75 slachtoffers van de ontspoorde ICE in de buurt van Neuss bevonden zich de drie oprichters van NUt, Jasper van den Broek, Thomas Klijn en Joris van Dooren. Van den Broek zou met zijn twee trouwe companen  daar de premiѐre bijwonen van zijn derde film ‘Im Westen etwas Neues’.

 NUt werd rond het jaar 2000 opgericht door Jasper van den Broek en Thomas Klijn. De twee kenden elkaar uit het Nijmeegse studentenmilieu en waren goed bevriend. Wat eerst begon als een ogenschijnlijk vluchtig idee, vond in eerste instantie zijn beslag in een zowel serieus als ludiek convenant. Vrij snel daarna werd het duo uitgebreid met een derde studiegenoot, Joris van Dooren. Daarmee was het bestuur compleet: er was een Voorzitter (van den Broek), een Secretaris (Klijn) en een Beschermheer (Van Dooren).

De kern van het convenant is te herleiden tot de volgende zinnen: “.. NUt streeft naar oorspronkelijkheid, die de vervuilende culturele uitingen in de huidige samenleving een halt kan toeroepen…” en “ ..Ons credo is zelfontplooiing van het individu. Dit bereiken wij door in alle openheid en vrijheid kennis over te dragen aan elkaar. Dit vraagt om een flinke dosis nieuwsgierigheid, leergierigheid en zelfreflectie van elke deelnemer. Op deze manier kunnen we elkaar geestelijk op scherp zetten en inspireren…”

Het duurde nogal een tijd voordat deze beloftevolle woorden in daden werden omgezet, maar “dat gebeurt wel vaker met bescheiden academici” , aldus Klijn een half jaar geleden, die tot aan zijn dood actief stukjes bleef schrijven voor een trouw publiek. “Nieuwsgierigheid en leergierigheid waren ons wel toevertrouwd, maar persoonlijk geloofde ik niet dat men en masse op onze wellicht interessante, maar zeker niet erg opvallende ideeën zaten te wachten”.

Het NUtblog, opgericht in 2008, bracht langzaam maar gestaag een kentering in deze onzichtbaarheid. De thematiek was divers, het aantal vaste lezers breidde zich snel uit. In december 2010 werd voor het eerst het aantal van 5.000 bezoekers overschreden. Het was ook in deze maand dat in Bunnik de eerste NUtferentie gehouden werd, waarop het bestuur van NUt besloot tot een eerste herdefiniëring van de beginselen van NUt.

“Ik denk dat de lezers begonnen te proeven dat we een baken van rust waren in een sterk veranderend medialandschap. Destijds was de hele goegemeente druk aan het twitteren, pingen en social networken. Wij – althans mijn vrienden Van den Broek en Van Dooren- deinsden niet terug voor deze moderne middelen, maar ons format was simpelweg voldoende om onze gedachtes uit te dragen. Grappig dat al die zaken al lang het onderspit hebben gedolven en dat iedereen zich nu vooral bezig houdt met lezen en radio luisteren”, lachte Klijn, “daar droomde ik toen stiekem best vaak van”.

Klijn, wiens zoon Micha zijn filmdebuut maakte in “Im Westen etwas neues” keek met gepaste trots terug op de successen van NUt. “Toch is het mij slechts gegaan om intrinsieke geestelijke groei. Op de NUtferentie eind 2010 stelde ik al dat ik in de eerste plaats voor mezelf schrijf. Wellicht droeg dat juist aan de herkenning bij de lezers. NUt schreef niet om het aantal hits of om welke populariteit dan ook. Die zoekmachines werkten voor mij ook zo onvoorspelbaar dat het onzinnig was om je daarover ook maar enige illusies te maken”.

Eén van de hoofddoelstellingen, het inspireren van elkaar, lag in dat licht bezien wel iets lastiger, bevestigde Klijn, alias ‘de secretaris’: “alleen ons eigen clubje inspireren getuigt nu niet van een open en avontuurlijke geest”. Het blog, en later de vaste columns van Klijn, de lezingen van Van Dooren en de korte films van Van den Broek brachten meer mogelijkheden om hun intenties te realiseren.

De kern van het succes: “het klinkt een beetje vaag, maar uiteindelijk loont het het meest om dicht bij jezelf blijven. Je moet als het ware in je eigen venen kruipen en dan de creatieve energie laten stromen. Daarnaast is het natuurlijk prachtig om met gelijkgezinden ideeën uit te wisselen. Door ons verschillende achtergronden en invalshoeken versterkten we elkaar”.

Helaas is aan deze samenwerking nu zo plotseling een einde gekomen. Zoon Micha Klijn beraadt zich met zus Yaelle en Yannick van Dooren over een eventueel passend en symbolisch vervolg. De naam NUt zal echter uit respect niet meer gebruikt worden. 

In memoriam deel 1: tegen de oppervlakkigheid

Zoals u onlangs op het NUtblog reeds kon lezen in de verhandeling over de eerste NUtferentie, bezint NUt zich momenteel op haar eigen grondbeginselen. De Voorzitter, Secretaris en Beschermheer gebruiken hiervoor een speciale techniek. Zij schrijven ieder een eigen in memoriam. Immers, zoals je herinnert wilt worden als je er plotsklaps niet meer bent, zegt dat niet alles over wat je in het diepst van je hart wilt? Het leek ons van NUt een aardig idee om deze in memoriams (wat is eigenlijk het correcte latijnse meervoud?) met u te delen. Hierbij deel 1, van de hand de Beschermheer. Schrikt u niet, het gaat prima met ons, we zijn nog springlevend! En u weet nu hoe wij heten!

Tegen de oppervlakkigheid

Aan boord van de afgelopen dinsdag bij New York neergestorte boeing 747 van KLM bevonden zich ook de drie oprichters van NUt. Jasper van den Broek, Thomas Klijn en Joris van Dooren waren op weg naar een TED bijeenkomst in the big apple toen het noodlot plotseling toesloeg. Met het plotselinge overlijden van ‘de Voorzitter, de Secretaris en de Beschermheer’ is ongetwijfeld ook hun beweging ten dode opgeschreven. Een terugblik op een bijzonder, eigenzinnig en ongrijpbaar fenomeen.

NUt werd rond het jaar 2000 opgericht door Jasper van den Broek en Thomas Klijn. De twee kenden elkaar uit het Nijmeegse studentenmilieu en waren goed bevriend. Al kort na de start werd het duo uitgebreid met een derde studiegenoot, Joris van Dooren. Daarmee was het bestuur compleet: er was een Voorzitter (van den Broek), een Secretaris (Klijn) en een Beschermheer (Van Dooren). Uit het eerste NUtconvenant is een hoog studentikoos gehalte af te lezen. Toch was NUt nooit een loze grap, vertelde Joris van Dooren dit voorjaar nog in een interview met deze krant. De ondertoon was vanaf het begin serieus, maar een duidelijke richting ontbrak.

De eerste jaren leidde NUt een enigszins slapend bestaan, totdat een gezamenlijk bezoek aan een duits open lucht museum leidde tot de oprichting van het nog altijd bestaande NUtblog, waarop het na afgelopen dinsdag zo akelig stil werd. Het NUtblog ontwikkelde zich gestaag. De thematiek was divers, het aantal vaste lezers breidde zich snel uit. In december 2010 werd voor het eerst het aantal van 5.000 bezoekers overschreden. Het was ook in deze maand dat in Bunnik de eerste NUtferentie gehouden werd, waarop het bestuur van NUt besloot tot een eerste herdefiniëring van de beginselen van NUt. Het was vooral de Beschermheer die hierop aandrong. Zoals op het NUtblog te lezen was: NUt is mettertijd het studentikoze karakter ontgroeid.

Er wordt wel gesteld dat NUt met het NUtblog meeliftte op de bloggolf in die tijd. Van Dooren sprak dat dit voorjaar nog tegen. In feite was bloggen alweer bijna passé toen NUt eraan begon. Bovendien vonden de heren van NUt het helemaal geen interessante kwestie welk medium wanneer werd ingezet. Er werd gewoon gekozen voor het medium dat het meest handig was om de doelstelling te realiseren. Dat kon film zijn, fotografie, de bekende NUtpockets, maar ook het destijds populaire Twitter.

Die doelstelling werd begin 2011 opnieuw vastgelegd. Van Dooren: “NUt wilde iedereen op deze planeet aanmoedigen om oorspronkelijk te zijn. We geloofden erin dat elke mens veel creatiever is dan doorgaans blijkt. Als we mensen konden stimuleren deze creativiteit aan te boren, zou dit hét medicijn vormen tegen de altijd dreigende oppervlakkigheid. Eigenlijk wilden we de wereld gewoon inspireren om zich te verbeteren. We wilden het leven vooral minder saai maken, daarom vonden we humor en vrije meningsuiting belangrijk. Dat NUt daarbij tegen commercialisering zou zijn, is een misverstand. Alleen daar waar commercie leidde tot eenheidsworst, veerde NUt op.”

Welbeschouwd was NUt niet revolutionair, zo beaamde ook de Beschermheer. De verklaring voor het succes zat hem eerder in het feit dat de Voorzitter, Secretaris en Beschermheer volledig zichzelf bleven. Bezoekersaantallen lieten hen koud. “We werkten er alleen aan als we er zin in hadden”, vertelde Van Dooren. “En we hebben talloze malen aanbiedingen om commerciële stappen te zetten geweigerd. We vonden dat NUt onafhankelijk moest zijn, een idealistisch en apolitiek initiatief. Als het maar oorspronkelijk was, was het goed. De bestuursvorm interesseert ons nog altijd bar weinig, we hebben gewoon niet zoveel behoefte aan duidelijkheid. Juist in het abstracte schuilt nog altijd een deel van onze kracht.”

NUt stond voor haar principes en had een duidelijk einddoel geformuleerd. Of hij nou woonde op een Siberische vlakte of middenin de Amazone, uiteindelijk moest iedere mens op deze aarde geïnspireerd worden om op zijn eigen manier de oppervlakkigheid bestrijden zodat deze volledig zou verdwijnen. NUt werd tot de verbazing van de eigen oprichters een ongrijpbaar succes, maar het karwei strandde afgelopen dinsdag in het puin van een neergestort vliegtuig. Jammer, maar de Voorzitter, Secretaris en Beschermheer zouden er zelf niet wakker van hebben gelegen. Een utopie was het einddoel immers toch al. En zo hoorde het ook. Nog één keer terug naar Van Dooren: “Stel je voor dat je je doel bereikt. Dan is de strijd voorbij en kun je je kapot gaan vervelen. Heel oppervlakkig.”