Auteur: De Beschermheer

Goed dan, tips over Cannes

Goed dan. Berichtten wij gisteren nog vol cynisme over het Filmfestival van Cannes, vandaag nemen wij van NUt onze verantwoordelijkheid en doen wij u wat tips aan de hand. Zowel op tv als op het web kunt u bijvoorbeeld voor al het nieuws uit Cannes terecht op cinema.nl, een samenwerkingsproduct van de Volkskrant en de VPRO. Nieuws, weblog, een festivaljournaal… it’s all there. In de papieren Volkskrant vandaag verder nog aandacht voor de nieuwste film van de broers en gerenommeerde prijzenpakkers Dardenne: Le Silence de Lorna. Schijnt echt goed te zijn, zodat wij van NUt ons voorgenomen hebben om hem binnenkort te gaan bekijken én voor u te recenseren. Nog meer honger naar impressies uit Cannes? Filmfocus blogt er ook flink op los.

In volle gang: Filmfestival Cannes

De échte filmliefhebber hoeven we er natuurlijk eigenlijk niet op te attenderen, maar toch: het prestigieuze Filmfestival van Cannes is in volle gang. Dit jaar staat dit cinematografische feestje in het teken van de lancering van een nieuwe Indiana Jones van de hand van good very old Steven Spielberg – en met good very old Harrison Ford in de hoofdrol. Hiep hiep hoera, veel bijzonders zal het wel weer niet zijn. Verder is Angelina Jolie als publiekstrekker afgereisd. Het moet gezegd worden, ze doet haar best. Er zullen vast ook wel meer belangwekkende zaken gebeuren, daar in Cannes. Maar wij van NUt zijn weer eens niet uitgenodigd om daar over te kunnen bloggen. En dus gaan we niet ook.  

Chattende Orang-Oetangs

Het wordt steeds gezelliger op het internet. Zeker nu de Orang-Oetangs van de Apenheul ook al online gaan. Dat meldt tenminste EénVandaag. De apen gaan via een chatbox communiceren met soortgenoten in een opvangcentrum in Borneo. “De apen kunnen via een aanraakscherm met elkaar communiceren en elkaar een banaan geven, door op de afbeelding van een banaan te drukken. Doel is een soort van bezigheidstherapie voor de intelligente dieren.” Uiteindelijk draait het natuurlijk om iets heel anders. Het gaat niet zo goed met de Orang-Oetang. De wereldwijde zucht naar meer en meer palmolie zorgt ervoor dat de bossen in Indonesië, die de natuurlijke leefomgeving van de dieren vormen, in hoog tempo gekapt worden om er plantages van te maken. Als er geen actie ondernomen wordt, zitten we over een jaar of twintig zomaar zonder die leuke oranje apen. Wij van NUt dragen graag ons steentje bij. Orang-Oetangs die willen bloggen zijn bij NUt van harte welkom! 

Bloggen over het bloggen of juist niet bloggen

Ha, leuk, even bloggen over bloggen. Hier is het blognieuwsfeit: Wim de Bie is eventjes uitgeblogd en zet zijn veelbezocht Bieslog voorlopig op non-actief. Zoals te lezen valt vindt Wim “de tijd gekomen om op zoek te gaan naar nieuwe ideeën.” Misschien dat de NUt beginselen hem kunnen ondersteunen in deze zoektocht naar oorspronkelijkheid? In ieder geval is De Bie zeker niet uitgekeken op het internet. “Juist nu is het medium in beweging en blijft het enerverend om de ontwikkelingen te volgen.”  Wij van NUt zijn het helemaal met De Bie eens, maar bloggen voorlopig stug door! Goed, en gaat er nu iemand bloggen over bloggen over bloggen?  

Antigone lééft, alsnog.

Wij van NUt vonden de wijk Antigone in Montpellier altijd al de moeite van een bezoekje waard. Dit groots opgezette project van de Spaanse architect Ricardo Bofill dat aan alle kanten neoclassicisme ademt, is gelegen tussen het oude stadscentrum (ook heel fraai trouwens) en de rivier de Lez. De bijna 1 kilometer lange, autovrije esplanade van bijna 1 kilometer leidt de bezoeker langs diverse fraaie fonteinen. Indrukwekkend. Toch vonden wij Antigone altijd ook een beetje mislukt. De bouw startte in 1977 en met de jaren bleek dat de ideeën van  Bofill niet echt aansloegen. De appartementen vonden maar moeizaam een eigenaar en de commerciële ruimtes op de begane grond, die de pleinen van vrolijke nijverheid hadden moeten voorzien, bleven leeg. Antigone dreigde af te zakken naar een kaal, leeg en – ondanks de overdosis aan ruimte – benauwend ghetto. 

Hoe ze het voor elkaar gekregen hebben, geen idee. Maar het is alsnog gelukt. Onlangs bezochten wij van NUt Antigone voor het eerst sinds jaren namelijk weer eens. En zie: de zielige boompjes van weleer zijn toch nog uitgegroeid tot frisse platanen. Er zijn opeens terrasjes, en die zitten vol ook. Met zakenmensen, toeristen en toevallige voorbijgangers. Het is er rustig en toch gezellig. Op de rand van de fonteinen de fonteinen zitten verliefde mensen. Antigone lééft, alsnog.

    

 

Review Les Norias – Cazilhac (+++)

Jaja, wij van NUt waren weer eens in la douce France en werden door een lokale sympathisant getipt over een restaurant waar de keuken bovengemiddeld goed zou zijn. En dus togen wij opgetogen naar Les Norias in Cazilhac. Wij dineerden buiten, op het keurig ingerichte en overkapte terras en proefden smaken die we niet iedere dag in de mond hebben, basilicumijs bij het voorgerecht bijvoorbeeld. Qua temperatuur ging het eten in de buitenlucht net, zo in de maand mei, en we aten verder onder andere een kwarteltje met tagliatelle, niet te zoet muntijs, aardbeien op een dikke siroop en een taartje van truite en gamba’s. Ons oordeel qua keuken? Dik in orde!  Jammer genoeg waren we over de bediening wat minder enthousiast. Kennelijk wil de waardin, die zo op het eerste gezicht zeer aan het Tielse medium Jomanda doet denken, zeer correct voor de dag komen, wat leidt tot een benadering die de Fransen zelf ‘glaciale’ zouden noemen: ijzig. En dat kost haar een NUt ster, waardoor Les Norias zakt van vier naar drie…