Categorie: Creativiteit

Het verschil tussen autoriteit en leiderschap? Veiligheid.

Veiligheid in je werk is belangrijk. En dan bedoel ik geen lasbril of schoenen met stalen neuzen die je beschermen tegen fysieke ongevallen (ook essentieel, daar niet van). Nee, ik bedoel het gevoel dat je collega’s en je leidinggevende achter je staan als het een keertje tegenzit of er iets mislukt.

In de meeste organisaties voelen de werknemers die veiligheid jammer genoeg niet. Als je goed kijkt zie je dat ze bang zijn.  Dat is niet alleen jammer voor het welbevinden van die werknemers, het is ook slecht voor de organisatie zelf. Mensen die zich niet veilig voelen, dekken zichzelf namelijk voortdurend in en worden alleen creatief als de nood heel hoog is. Zolang er geen sprake is van totale urgentie zullen ze geen risico’s nemen. Stel je voor dat het fout gaat!

Maar ja… onder mijn emails zet ik sinds een tijdje: als je geen fouten maakt, maak je waarschijnlijk niks. Fouten maken is essentieel bij het ontwikkelen van waardevolle ideeën. Of zoals ik iemand laatst hoorde zeggen: failure is greatness waiting to happen. Een organisatie met bange mensen zal dan ook grote moeite hebben met innoveren.

Iemand die kennelijk ook nadenkt over veiligheid in organisaties en wat het gebrek eraan veroorzaakt is Simon Sinek. Inderdaad, de man van de Golden Circle. Zijn stelling: veiligheid is het verschil tussen autoriteit en leiderschap. Interessante visie, wat mij betreft. Oordeel zelf in een minuut of twaalf:

ESF volgt gewoon de wetten: de meest waardevolle creatie wint

In the calm after the Twitterstorm van het Songfestival dank ik Conchita Wurst, The Common Linnets én Daniel Pink. Dankzij hen heb ik eindelijk een beetje door hoe dat raadselachtige Eurovisiegebeuren werkt. Want wat blijkt als we Pink’s boek Een compleet nieuw brein koppelen aan het spectaculaire podium in Kopenhagen? De einduitslag is te verklaren vanuit de wetten van de creativiteit.

Jarenlang begreep ik niets van het songfestival. Dat vond ik niet gek. Van muziek heb ik namelijk weinig verstand.Maar draait het festival wel om muziek? Draait het niet gewoon om waarde? Wat gebeurt er als we niet kijken naar het mooiste of leukste liedje, maar om de meest waardevolle creatie?

Zodra we het begrip waarde aan een creatie koppelen, komen we in het domein van de creativiteit. Tenminste, als we voor creativiteit de definitie van Ken Robinson volgen: creativiteit is het bedenken van ideeën met waarde.

Wanneer heeft een idee, pardon, liedje waarde? Daar helpt Daniel Pink ons met zijn boek. Afgaande op wat ik gisteren weer voorbij heb zien trekken wordt waarde opgebouwd uit de toepassing van vier van Pinks vaardigheden, namelijk play, design, story en meaning. Je kunt een liedje waardevol maken met humor (play), met muzikale kwaliteit (design), met een betekenisvolle boodschap (meaning) en door er een sterk verhaal mee te creëren (story). Het meest waardevol is uiteraard een combinatie van deze vier.

Die ultieme combinatie, dat lukte gisteren niemand, tenzij je de humor inziet van een vrouw met een baard. Maar Conchita Wurst wist met een dijk van de stem (baard zat gelukkig niet ín de keel maar óp de keel) een voor velen zeer betekenisvolle boodschap te brengen: wie je ook bent, je mag er zijn! Met deze boodschap en haar baard creëerde ze een sterk verhaal. Jaloers keken de overige deelnemers de afgelopen week naar de PR-machine van de Oostenrijkse afvaardiging. Terecht, wie een goed verhaal vertelt heeft het makkelijk op de persconferentie.

Het muzikale design van haar nummer noch dat van zijn (haar/zijn, ik ben de draad een beetje kwijt met dit mens) cameraregistratie haalde het wat mij betreft bij lange na niet bij het stemmige less = more design van Ilse en Waylon. Een ingetogen nummer met een briljante cameraregie van, jawel, een Vlaamse meneer met de naam Hans Pannekoek. Qua design hebben we gisteren niets beters gezien. Doch, eerlijk is eerlijk, een betekenisvolle boodschap en een overtuigend verhaal ontbraken. Terecht verloren.

Wat zagen we achter dit kopduo? Veel matig design, weinig overtuigende humor, flauwe boodschappen (ik wil een Franse snor, iets met het bakken van IJslandse cakes) en magere verhalen. Weinig waarde = weinig stemmen. Ik denk dat ik het begin te snappen, dat songfestival. Het volgt gewoon de wetten van de creativiteit.

 

Een fietser kan de was doen!

Sinds het boek Where good ideas come from van Steven Johnson weten we dat nieuwe ideeën niet bestaan. Creativiteit is niks anders dan het slim combineren van al bestaande ideeën. Vooral een kwestie van goed om je heen kijken dus… en dan een onverwachte combinatie maken. Ontwerper Li Huan beheerst dit kunstje kennelijk. Het gevolg: niet alleen een kind kan de was doen, een fietser voortaan ook! Al zul je wel behoorlijk door moeten trappen om op 1600 toeren te centrifugeren wellicht. Nice design!

Afbeeldingen via freshgadgets.nl

Donor voor nu, fan voor altijd… Zinvolle ideeën werken.

Bent u donor? Ik wel. Of beter gezegd: ik ben het niet niet. Ik geloof dat het kaartje in mijn portemonnee zegt dat mijn nabestaanden het mogen zeggen. En ik hoop, zeker sinds ik kinderen heb, dat zij besluiten dat ik nog wat voor een ander kan betekenen mocht ik wat al te vroeg heengaan, wat ik dan weer niet hoop.

Zoals mij zijn er gelukkig velen. Maar er zijn er nog meer die zo’n donorregistratiekaartje nog niet ingevuld hebben. En het blijkt uitermate moeilijk om ideeën te ontwikkelen die mensen aanzetten tot deze toch vrij eenvoudige gedragsverandering. Aan de andere kant: wie wil er nou nadenken over zijn eigen sterfelijkheid?

Vandaag kregen we tijdens een presentatie van het reclamebureau Ogilvy & Mather in het zeer sfeervolle Tobacco theater een prachtig voorbeeld voorgeschoteld van een (campagne)idee dat volop inspeelde op het gevoel van zingeving van mensen en daardoor wél werkte. Stel dat je een bloedfanatieke supporter bent van de Braziliaanse voetbalclub Recife, en dat ook na je dood nog wilt zijn. En stel dat dat kan door donor te worden.Dan krijg je dit. Mooi en ontroerend. Een prima ondersteuning van de stelling dat zinvolle ideeën bijna altijd goede ideeën zijn.