Categorie: Nieuwe media

Trailer Geheim van de Klokkenmakers

Enige tijd geleden schreven wij een recensie van Het Geheim van de Klokkenmakers. Voor wie een voorproefje wil hebben van deze documentaire, is er nu een trailer beschikbaar. Deze vindt u hier. And what is more: de film is in de bioscoop te zien en wel op op zondag 14 februari in filmtheater Luxor in Zutphen.

Aansluitend op de vertoning wordt er gediscussieerd door:

Jacob van Kokswijk. Hij is een van de sprekers/deskundigen in de documentaire. Hij is onder meer hoogleraar virtuele werelden en doet in de film stevige uitspraken over mogelijke gevaren wanneer mensen zich teveel in de virtualiteit verliezen. www.kokswijk.nl.

Robert Overweg. Fotograaf en grafisch ontwerper. Momenteel is een expositie met werk van zijn hand te zien in hetzelfde Luxor in Zutphen. Werk waarbij hij als een soort straatfotograaf beelden heeft gezocht uit de wereld van gaming. Op zijn website zegt hij: ‘de door mensen gecreëerde virtuele werelden zijn vaak een directe kopie van de (echte) wereld maar met een grotere constante in schoonheid. De ervaring van het bekijken van een foto gemaakt in de virtuele wereld en in de echte wereld is vaak hetzelfde. De grens tussen de (echte) wereld en de virtuele wereld vervaagt even.” www.robertoverweg.com

David Nieborg. Docent aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft voor diverse websites en bladen over games en gamecultuur. In diverse wetenschappelijke publicaties verkent hij de invloed van commerciële gamecultuur, marketing en technologie. www.gamespace.nl

Gerard Cevaal. Filmmaker, zie film en website: www.hetgeheimvandeklokkenmakers.nl

Bibliotheek-laggard

‘Video killed the radio star’  zong Buggles in 1979 en in de jaren daarna had je hier talrijke variaties op kunnen loslaten. Waar nieuwe media komen, sneuvelen oude getrouwe. De secretaris raakt steeds verder achterop, want in de innovatietheorie van Rogers zou hij bij de meeste uitvindingen tegenwoordig bij de ‘late majority’ horen. Een instituut dat zich eveneens watertrappelend probeert te handhaven is de bibliotheek. Is er nog toekomst voor dit met een stoffig imago behept gebouw?

De innovatietheorie van Rogers, Bron: http://www.spotlighteffect.nl

Als ik de onlangs opgelapte vestiging bij mij in de buurt betreed, doet het personeel je het ergste vrezen: het lijkt wel of je qua kleding een jaren ’80-serie als pakweg Thomas en  senior bent binnengestapt (niets ten nadele van wijlen Lex Goudsmit overigens). Een lijkbleke veertiger in zijn (kruistocht in) strakke spijkerbroek zet de teruggebrachte boeken in de schappen terug met een dusdanig beperkt elan dat zelfs een tot een taakstraf veroordeelde delinquent zich zou schamen. Even later word ik door een muizige juffrouw van een pedagogische reprimande voorzien, als mijn dochter enig geluid maakt in de kinderspeelhoek. ‘Wees blij dat er hier iemand een keer expressief is, mislukte Annie MG Schmidt’ denk ik dan.

Eens kijken of de koffie van beter kaliber is. Eerst moet ik mijn 1 euro stuk wisselen in een ander apparaat, want teruggeven kan de koffieautomaat niet. Maar wat ik daarna ook hannes, mijn 50 euro cent wordt niet omgewisseld voor een bakkie troost. Misschien ook wel beter, want gezien het grote gebrek aan levenslust op de gezichten van het bibliotheekpersoneel valt de koffie waarschijnlijk niet te vertrouwen.

Bron: http://www.winkelcentrumdukenburg.nl

Deze bibliotheek tracht me op meerdere vlakken zo lang mogelijk binnen te houden, want het zoeken en terugvinden van een boek is een hels karwei. In de eerste plaats geeft een zoekopdracht onnoemelijk veel hits waarvan 99% niet in mijn vestiging en 95% niet in mijn stad te vinden is. Tevens ontbreekt de scrollbalk en aangezien mijn bibliotheek met een ‘z’ begint, valt elk voor mij interessant resultaat van de pagina af. Hebben ze eens een keer een boek wel, dan zoek je je ongans, want de minst ingedutte bibliothecaris heeft het mallote idee post gevat om de romans in een aantal onherkenbare categorieen in te delen. Het voordeel daarvan is wel dat er nog wel eens een vraag gesteld wordt aan de medewerkers. Zodoende blijft het verstokte team een beetje onder de mensen en kunnen ze lekker ouderwets behulpzaam zijn.

Ik pas daarvoor en maak gebruik van de uitleenscanner waar mijn kinderen me graag in assisteren als early adopters. Het enige positieve voor mij is de temperatuur in mijn vestiging. In de bibliotheek in Oss was het vroeger zo vervelend kachelwarm en muf dat mijn ouders en ik het hele gebouw vervuilden met van die hele vieze scheten die bijna ontploften als ze je billen uitkwamen. Als laatste werp ik een blik op de doos met afgeschreven boeken en cd’s, maar zelfs in een heel gulle bui zou je er geen van meenemen. Tussen ergernis en meelij spoed ik me naar huis, waar ik snel achter mijn blog kruip, de modernste onder mijn hobbies.

Paus gaat bloggen

Het NUtblog, uw gids bij alle lichte en zware levensbeschouwelijke vraagstukken, krijgt er serieuze concurrentie bij. De Paus heeft volgens de Telegraaf namelijk besloten om te gaan bloggen. Hij voorziet “diepere banden over grotere afstanden”, een poëtische zinsnede waar wij niet direct op gekomen zouden zijn, al kan het het ook een gelukkig uitvallende vertaling van een kromme Duitse of Latijnse zin zijn natuurlijk.

Is deze beslissing van Benedictus XVI, die zijn naam hiermee overigens eer aan doet, een absolute doorbraak? Nee, het Vaticaan was al druk bezig met vodcasts op de iPhone en iPod. Bovendien zitten ze hardstikke op Facebook.

Wij van NUt zijn vooral benieuwd hoe de Paus om zal gaan met de moderation van de comments. De tone of voice van een goede blog is wat ons betreft bescheiden, oprecht, licht humoristisch en vooral zelfrelativerend. En daar noemen we een paar puntjes waar het Vaticaan, in de ogen van de beschermheer dan toch, nog niet echt in uitblinkt. En wie kaatst, mag de bal verwachten. Onderstaande cartoon van godisamyth.com “verwoordt” dit prima:

Brian Eno over het einde van een tijdperk

Onze trendwatcher en filosoof Brian Eno weet ontwikkelingen altijd goed in woorden te vangen. Dit citaat komt uit The Observer van afgelopen zondag:

‘I think records were just a little bubble through time and those who made a living from them for a while were lucky. There is no reason why anyone should have made so much money from selling records except that everything was right for this period of time. I always knew it would run out sooner or later. It couldn’t last, and now it’s running out. I don’t particularly care that it is and like the way things are going.

Soapine did it!

The record age was just a blip. It was a bit like if you had a source of whale blubber (= walsvisspek) in the 1840s and it could be used as fuel. Before gas came along, if you traded in whale blubber, you were the richest man on Earth. Then gas came along and you’d be stuck with your whale blubber. Sorry mate – history’s moving along. Recorded music equals whale blubber. Eventually, something else will replace it.’

Wijze woorden, de voorzitter gaat maar ‘ns wat walvisgeluiden downloaden …

Bron: On gospel, Abba and the death of the record: an audience with Brian Eno (interview The Observer, 17-01-2010)
Zie ook: De klokkenluider van de nieuwe wereld – Brian Eno (VPRO’s DNW, 1999)

(Afbeelding: Boston Public Library – Flickr)

Update: 7 februari 2014