Categorie: Sport

Dubbelgangers (2): het boek van Het Nieuwste Schavot (HNS)

In de VARA TV Magazine van komende week staat een aankondiging van een interessant sportboek. Op 22 november verschijnt Het Nieuwste Schavot (HNS) van de hand van Paul Onkenhout, John Schoorl en Bert Wagendorp. Volgens de rode omroep is HNS uit de Volkskrant de leukste sportrubriek aller tijden, mede door het onderdeel Dubbelgangers.

De secretaris vindt Dubbelgangers nog steeds een geniaal idee. Net als de voorzitter heeft hij soms buien waarin hij er een spelletje van maakt om bij iedere passant op straat een gelijkenis te zoeken met een bekende. Laatst kwam ik zelfs iemand tegen die op de beschermheer leek, zo getraind ben ik inmiddels….. Om deze uitgave van de Volkskrant-sportverslaggevers luister bij te zetten, doet de secretaris voor de tweede keer een kleine toevoeging aan deze mooie galerij.
Het betreft hier de heren Judd Nelson (in zijn jongere jaren) en Fabrice Santoro. Judd Nelson is een acteur, bekend uit de ‘Bratpacker’ groep, die doorbrak met de prachtige eighties-movie ‘The Breakfast Club’ van John Hughes. ‘Don’t you’ van Simple Minds is voor eeuwig aan deze klassieker verbonden. Fabrice Santoro staat al bijna 20(!) jaar of in de mondiale tennis top 100 en heeft, als ik me niet vergis, inmiddels een record gevestigd in het aantal deelnames aan Grand Slam toernooien. Hij is vooral bekend door zijn dubbelhandige back- en forehand (de Franse Raemon Sluiter dus).
www.judd-nelson.co.uk
Judd Nelson, bron: http://www.judd-nelson.co.uk
www.menstennisforums.com
Fabrice Santoro, bron: http://www.menstennisforums.com

Emotions van Cor Vos

Wielersport en fotografie: het blijft een dankbare combinatie. Als we tenminste het enthousiasme moeten geloven waarmee het boek Emotions van Cor Vos her en der wordt aangeprezen. Vaste lezers van het NUtblog kennen Cor Vos en zijn equipe al langer dan vandaag. Als  één van de meest gewaardeerde wielerfotografen (Tim de Waele, Roberto Bettini en Graham Watson zijn andere bekende namen) zit Cor Vos al zo lang achter op de motor met zijn neus (en redelijk kolossale buik) bovenop de renners, dat het lijkt of hij tegelijkertijd met de racefiets uitgevonden is. Dientengevolge moet het een helse klus zijn geweest om uit een decenniagrote stapel materiaal een selectie te maken. 

 

wielerupdate.nl
bron: wielerupdate.nl

Het kan niet anders, of de inhoud van het boek moet een lust zijn voor het oog. De wielersport bevat immers drama en emotie genoeg, aangevuld met vaak prachtige decors. Er is maar een kleine oplage van Emotions gedrukt, waardoor we ons een beetje afvragen waarom er gekozen is voor een drietalige uitgave. Het zal de kosten ook niet gedrukt hebben, vandaar de tot weinig vrolijkheid stemmende aanschafprijs van €90,-. Voor dat geld krijg je wel 3,6 kilo boek, dat voor 95% uit fotomateriaal bestaat. Sinterklaas dus maar eens heel lief aankijken…

De aantrekkingskracht van hardlopende vrouwen

Mijn hart begint altijd sneller te kloppen, als ik er eentje zie lopen. Een strakke tight broek over de billen, een dartelend paardestaartje en het zweet gutsend van het gezicht….. Nee, wees gerust, dit is niet het begin van een erotisch verhaal, ofschoon mijn hormonen zich niet helemaal kunnen beheersen. De secretaris vindt hardlopende vrouwen gewoon heel aantrekkelijk.

Soms heb ik de neiging om ze aan te spreken om te vragen of ze een keer met mij willen lopen. De kans is dan niet gering dat ze naar mijn achterwerk moeten kijken; dat wil ik ze liever besparen. Helaas zijn ze niet talrijk in het straatbeeld, zeker niet als de duisternis steeds eerder zijn intrede doet. Door de dreiging van vieze gekken voelen ze zich genoodzaakt om zich af te peigeren in deprimerende fitnesscentra. Zeg nou zelf, dat is toch werkelijk geen gezicht?

wikipedia
Selma Borst (bekend atlete), bron: wikipedia

De secretaris houdt zich aanbevolen om hen in de winterdagen te begeleiden, maar na dit stukje is de mogelijkheid daarop wellicht tot aan een minimum gereduceerd. Ik zal me derhlave moeten beperken tot het uitdelen van een uiterst spontane lach en dat is – u begrijpt dat toch wel? – niet denigrerend, maar bemoedigend en bewonderend bedoeld!

Sportmode: Rabobank 2009

Haha, ja, vandaag hebben we het eens over mode. En over sport. Over sportmode dus eigenlijk. De Rabobank wielerploegen hebben zich namelijk in het nieuw gestoken voor 2009. Dit is in zoverre belangrijk dat u ervan op aan kunt dat deze nieuwe kleding binnen korte tijd een vertrouwd beeld binnen het straatbeeld zal vormen. Zowat elke malloot op een racefiets trekt het aan, mind our words.

De voorstelling van de kleding is eigenlijk pas op de Bikemotion komend weekend in de Jaarbeurs in Utrecht, maar wij van NUt hebben – exclusief! – al een foto bemachtigd van het nieuwe spul. Daar komt ie:

 

wielerflits.nl
Bron: wielerflits.nl

We zien, van links naar rechts in wielerkleding: Denis Menchov, Robert Gesink en Oscar Freire. Goed, wat vinden we ervan? Het nieuwe ontwerp is weinig spectaculair. Meer wit op plekken waar voorheen oranje zat, that’s all. Gelukkig weet Rabobank te melden dat wit een opkomende tint is in de mode, ook in de sportmode. Wij van NUt zijn allang blij dat ze wit geen kleur noemen.  De vlakverdeling op het shirt is verder precies hetzelfde gebleven. Het een beetje zoals de Rabobank: degelijk, weinig fantasievol. Echt opvallen zal het tenue daarmee niet in het peloton, daarvoor moet je toch bij de Italiaanse ploegen zijn. Die durven nog eens fel roze of grasgroen in te zetten, waarvoor hulde.

Het tennisjaar 2008: een korte balans

Het tennisjaar begint zo zoetjes aan ten einde te komen. Volgende week is de finale van het tennisseizoen met de Masters Cup in Shanghai. In het verre oosten strijden de sterkste 8 tennissers tegen elkaar. Enkele plaatsen zijn nog te vergeven en daarvoor wordt deze week hard gestreden op het ATP toernooi van Parijs.

Tijd dus voor een korte evaluatie van dit tennisjaar. Verrassend was toch wel de machtsovername van Rafael Nadal, die koning Roger Federer van zijn troon stootte, onder meer door de waarschijnlijk mooiste tenniswedstrijd aller tijden: de Wimbledon-finale van 2008. Federer leek inderdaad voor het eerst sinds jaren niet meer ongenaakbaar, maar de laatste weken lijkt hij korte metten te willen maken met zijn tegenstanders en de criticasters.

www.tennis.com
Jo-Wilfried Tsonga, bron: http://www.tennis.com

Er waren ook enkele opvallende opmarsen: zo begonnen we het jaar met de finaleplaats van Jo-Wilfried Tsonga op de Australian Open. Een kleurrijke aanwinst, deze jonge Fransman, die opviel met zijn gedurfde stijl, magische stopvolleys en snoeiharde forehands. Daarnaast hadden we Juan Martin del Potro die in het midden van het jaar in een zetel van onoverwinnelijkheid de toernooizeges aan elkaar reeg. En de Schot Andy Murray liet dit jaar (eindelijk) zijn talent in klinkende munt omzetten. Vergeet ten slotte ook Gilles Simon niet, die inmiddels de mondiale top tien is binnengeslopen! Altijd goed voor een kwart of halve finaleplaats met zijn verzorgde spel.

De secretaris is benieuwd wie er met de eer gaat strijken in Shanghai. Nadal wil natuurlijk ‘zijn’ jaar bekronen. De getergde Federer wil juist bewijzen dat toch echt hij de beste is. Of wordt het Djokovic, die voor het eerst een Grand Slam wist te winnen in 2008? Ik zet mijn geld echter op Murray, die momenteel het zelfvertrouwen heeft om de allerbesten te verslaan.

Memorabele wielerverhalen (IV): Gavia 1988

De Gavia 1988. Ik dacht dat ik daar al alles over gehoord had; de beschermheer waarschijnlijk nog meer dan alles. Maar in de Tour de France van dit jaar hoorde ik wat flarden over een Amerikaanse renner, Bob Roll. Dat grensde toch echt aan het ongelooflijke. Ik heb dit nog even verder uitgepluisd, omdat ik twijfelde aan de waarheid….

Het was een helse etappe, op die 5e juni 1988 in de Giro. Het zou de triomftocht worden van Erik Breukink. Johan van der Velde werd de schlemiel (inmiddels met het verstijken der jaren, steeds meer de held), na aanvankelijk glorende heroiek. Hij bereikte in de met sneeuw bedekte top in korte mouw. Hij vergat echter om zich lekker even op te warmen (hij had best tijd gehad voor een gluhweintje) en vroor in de afdaling helemaal weg. Breukink won uiteindelijk de etappe, waar vele renners tot op het bot verkleumd, schreeuwend van de pijn van de kou en met gevoelloze lichaamsdelen opgaven. Sommigen konden niet meer remmen, omdat hun vingers stijf bevoren waren.

johan van der velde, bron: greenjersey.files.wordpress.com

Een renner die wel de finish haalde was de voor 7-eleven koersende Bob Roll. Die kwam letterlijk meer dood dan levend over de meet. Naar eigen zeggen met een hartslag van 16! Misschien wat overdreven, maar verhalen van omstanders bevestigen wel, afgaand op zijn lichaamstoestand, dat Roll op de afgrond van het leven balanceerde.

En Van der Velde? Die haalde de eindstreep niet. Hij vertelde later: “Ik ben in een busje gestapt van wielertoeristen. Een vrouw bood me cognac aan. Ik heb dat flesje in één teug leegedronken.”