Categorie: Tv

De wonderbaarlijke filmpjes uit de Prelinger Archives

Er was een tijd dat het beroep van archivaris vaak voorafgegaan werd door het bijvoeglijk naamwoord ‘suffe’. Die tijd lijkt voorbij.
De archivaris die de juiste informatie weet te vissen uit de informatiebrij die vandaag de dag op ons afkomt, is spekkoper. Of, als je er niet gelijk een economische term aan wilt hangen, een moderne held.

Zo iemand is de Amerikaan Rick Prelinger (1953). Begin jaren 80 werkte hij als, inderdaad, suffe archivaris bij de Library of Congress. Hij kwam erachter dat veel archief-filmpjes geen specifiek doel hadden en (mede) door hun vluchtige karakter niet bewaard bleven. Deze zogenaamde ‘ephemeral’ films zijn meestal ook vrij van auteursrecht, omdat men destijds simpelweg niet de moeite nam om dit vast te leggen.

Mooi voor ons in dit geval! Want deze educatieve films, reclames en propaganda zijn erg de moeite waard. Bovendien is al het materiaal van Prelinger vrij te hergebruiken.
De veel geciteerde film van een hangbrug in het westen van de V.S. die onherroepelijk doormidden breekt (zie hierboven) stamt bijvoorbeeld uit de collectie.
De zoektocht door The Internet Archive (waar Prelinger onderdeel van uitmaakt) lijkt op de ontsluiting van een schatkamer. Wat heb je nou aan een opname van een nachtelijk ritje door downtown Los Angeles in 1946. Nou, oordeelt u zelf …

Materiaal uit de Prelinger Archives is een welkome en oorspronkelijke aanvulling op het dweperige aanbod van vandaag de dag. Je vindt er titels als Frank and His Dog, Dating: Do’s and Don’ts, Micrin Mouthwash Commercial en Mental Hospital maar er is nog veel meer te ontdekken.

Bron: The Internet Archive

Dubbelgangers (16): Govert Schilling en Joost Zwagerman

Hetzelfde enthousiasme voor het vak, dezelfde dictie en nagenoeg dezelfde stem, hetzelfde ongelukkig geschapen gebit, dezelfde handgebaren, dezelfde (slechte) smaak voor overhemden. Dezelfde werkgever, hetzelfde podium.
De alweer zestiende aflevering van dubbelgangers bespreekt dit keer twee DWDD-tafelorakels. Het toeval wil dat beide heren onlangs in dezelfde aflevering hun gelijkende hoofden lieten zien (eerst Schilling, dan Zwagerman).

Govert SchillingAllereerst hebben we Govert Schilling (57), wetenschapsjournalist en sterrenkundige. Hij heeft zich beide vakken zelf eigen gemaakt. Daarna werkte hij o.a. voor het Artis Planetarium, de Volkskrant, Intermediair en New Scientist. Schilling  is ook een graag gehoorde radio- en tv-gast. Zijn website is de moeite van het bekijken waard.
Heel bijzonder is dat er een in 2007 een planetoïde naar hem vernoemd is. ‘Govert’ (of 10986) is ergens te vinden tussen Mars en Jupiter.

Joost ZwagermanDaarnaast hebben we hebben Joost Zwagerman (50), schrijver, essayist en kunstcriticus. Na een afgebroken studie Nederlands en een cursus creatief schrijven besloot hij definitief te gaan schrijven. Zwagerman publiceerde  in 1989 de veelgeprezen roman Gimmick! die zorgde voor (inter)nationale roem.
Tegenwoordig schrijft hij vooral non-fictie over poëzie, muziek en kunstenaars. Dit doet hij zeer verdienstelijk in bijvoorbeeld Kennis is geluk. Nieuwe omzwervingen in de kunst.

(Screenshots: DWDD, 13 maart 2014 via uitzendinggemist.nl)

Dubbelgangers (13): Juan Martín del Potro en Alex Klaasen

Binnenkort, op 4 november, starten in Londen de ATP World Tour Finals, het toetje van het tennisseizoen met daarin de beste acht spelers en de beste acht dubbelkoppels. Helaas voor het Londense publiek heeft Andy Murray moeten afhaken met een blessure. Roger Federer moet er nog een beetje aan trekken om het te halen, maar wie zeker van de partij is, is de Argentijn Juan Martín del Potro.

Del Potro is inmiddels een stabiele top tien speler geworden en één van de weinige tennissers die de allergrootsten van dit tijdperk (Nadal, Djokovic, Murray en Federer – inmiddels in mindere mate) kan verslaan. Met zijn snelle baselinespel, lengte en verwoeste forehand mag hij door niemand onderschat worden. In 2009 won de Argentijn zijn eerste en tot nu toe enige Grandslam-toernooi, de US Open, waar hij in de finale Federer in vijf sets versloeg. Dit nadat hij Nadal in de halve finale een pak slaag had gegeven. Eind 2010 en begin 2011 werd Del Potro door fysiek malheur ver teruggeworpen, maar zijn comeback naar de 5de plaats op de wereldranglijst is indrukwekkend.

Bron: biography.com
Bron: winq.nl

Van Del Potro is privé niet direct veel bekend, wij van NUt weten bijvoorbeeld niet of hij beschikt over een flinke portie humor. Dat kan in ieder geval wel gezegd worden van zijn dubbelganger Alex Klaasen. In 2000 brak hij samen met Martine Sandifort door via het winnen van het Camerettenfestival. Met haar ook werd hij nog bekender door hun optredens in ‘Kopspijkers’ en inmiddels kan dit talent uit Oirschot niet meer weggedacht worden van de Nederlandse podia.

In 2009 had hij een solovoorstelling met ‘Eindelijk alleen’ en het daarop bracht hij een ode aan Toon Hermans in ‘Toon de musical’. Ook speelde hij een bijrol in de tv-serie ‘Gooische Vrouwen’. Dit jaar was het echter wel wat stiller rond Klaasen, die een uitstapje maakte naar de cinema. Maar niet getreurd, eind oktober gaat hij weer in het theater los met de voorstelling ‘Spuitsneeuw’. Volgens zijn website is het een feestelijke warm-winterse 8-gangenrevue voor iedereen die met kerst eigenlijk liever alleen wil zijn, compleet met echte rendieren en een kerstmarkt op het toneel! De secretaris weet niet of dit een stap voorwaarts in zijn loopbaan is, maar door te beweren dat Klaasen veel in zijn mars heeft, slaat hij de (kop)spijker op zijn kop.

Was will das weib? Nou gewoon…

Nou gewoon… voetballen en fietsen!

Het is Tour de France tijd, dus eerst dat fietsen. Bauke Mollema mag dan voorlopig tweede staan in het algemeen klassement van de Tour, de kortste weg naar een Nederlandse victorie in la Grande Boucle loopt nog altijd niet via hem. Marianne Vos maakt meer kans, de grootste horde die deze fietsende allesverslindster moet nemen is niet het verslaan van de tegenstanders, maar het verslaan van de organisatoren. De ASO organiseert immers geen vrouwentour (meer). Daar moet verandering in komen! Power to the vrouwen! Vos is samen met Emma Pooley, Kathryn Bertine en Chrissie Wellington een petitie gestart. Na 100 jaar vinden zij het wel zo ongeveer tijd dat vrouwen ook een Tour de France mogen rijden.  U dient deze petitie nu onmiddellijk  te ondertekenen en wel hier: http://www.change.org/petitions/aso-amaury-sports-organization-allow-female-professional-cycling-teams-to-race-the-tour-de-france.

Dan het voetballen. Nog even en de meiden worden op het voetbalveld óók serieus genomen. Ook dat heeft lang geduurd. Treurig maar waar: tot 1971 hield de KNVB vrouwen gewoonweg buiten de deur. Realiseert u zich eens wat dat betekent. Vrouwen hadden een halve eeuw eerder stemrecht dan dat ze mochten voetballen. Slik.

Maar… langzaamaan keert het tij. De Volkskrant besteedt al een tijdje behoorlijk wat aandacht aan de voetballende vrouwen. En nu zendt de NOS het EK vrouwenvoetbal live uit. De eerste wedstrijd (tegen Duitsland, knappe 0-0) werd door 770.000 Nederlanders bekeken (en door 6 miljoen Duitsers trouwens). Wat wil je ook, vrouwenvoetbal is de snelst groeiende sport van Nederland. Zelfs bij het oude-mannen-bolwerk in Zeist zijn de ogen open gegaan, getuige deze fraaie infographic:

Schermafbeelding 2013-07-13 om 10.25.40

Blijf nog één vraag over: waarom heeft nog geen enkele grote Nederlandse sponsor zich verbonden aan Anouk Hoogendijk?

Er was eens – Het leven (+++++)

De secretaris zit momenteel op de bank met zijn oudste twee nakomelingen. Tijdens het slaapje van hun jongste broertje mag er regelmatig een DVD worden opgezet. Een relatief moment van rust derhalve, waarin de aanwezige ouder(s) ondertussen zelf ook suffen, het avondeten voorbereiden, de kamer trachten te fatsoeneren of een beetje met de smartphone zitten te hannesen. Er is echter een DVD-serie die de aandacht van de volwassene ook opslokt: ‘Er was eens – Het leven’.

‘Er was eens…’ is een Franse educatieve tekenfilmserie gericht op kinderen tot ongeveer tien jaar. Elke serie bestaat uit 26 afleveringen en is bedoeld om kinderen zowel te onderwijzen als te amuseren. Dit tweeledige doel is een opgave waar vele televisiemakers zich op stukbijten, maar de Franse producent Albert Barillé slaagt hierin met vlag en wimpel, althans wat de serie ‘Het leven’ (1986) betreft. Vooral de manier waarop diverse ziektes op heldere en kindvriendelijke wijze worden uitgelegd, is briljant en sluit perfect aan op de belevingswereld van nieuwsgierige jonge kinderen. Het veelvuldig gebruik van personificaties van lichaamsfuncties is 25 jaar na dato nog onovertroffen in zijn soort. Vooral de episode over de witte bloedlichaampjes is op dit vlak fenomenaal.

Bron: volkskrant.nl

De secretaris heeft de DVD met succes een dagje uitgeleend aan groep 1/2 van de lokale basisschool in het kader van het thema ‘gezondheid’, zodat de klasgenootjes van dochterlief meteen wat biologische en medische kennis is bijgebracht. Een stuk leuker en efficiënter dan dat hij zelf met een slaapverwekkende powerpoint-presentatie zou staan wauwelen over het wel en wee van een ziekenhuis.

En wie anders dan de destijds zeer beroemde Sandra Kim verzorgt de titelsong. Het was voor haar natuurlijk maar een klein stapje van ‘J’aime la vie’ (winnares songfestival 1986) naar ‘La vie’. Gevraagd naar hun opinie uitgedrukt in een cijfer, kwamen de 6- en 7-jarige met een vette negen op de proppen, snel daarna zelfs bijgesteld tot het volle pond. Dit was een duidelijke bevestiging van het oordeel dat de secretaris in gedachten had: +++++.