Geheimtipp: La colline de Sion/ la cité des paysages

De secretaris was nog niet helemaal klaar met het optekenen van de zomervakantie van 2016 en dat moet natuurlijk wel gebeuren voor de aanstaande. Een plek die het meest bij is gebleven ligt ergens afgelegen in het landschap van de rivieren de Meurthe en Moselle, niet ver van Nancy. Dat we hier verzeild raakten, kwam door een heel aardige medewerkster van de “i” in Toul, die trouwens oorspronkelijk uit Nederland kwam. Ze verwees ons naar La Colline de Sion, waar verder geen enkele toeristische PR voor werd gemaakt.

colline
Bron: fr.wikipedia.org

In het begin van de middag bezochten we eerst het kasteel van Haroué, waarna we door een ontzettend verlaten streek, zo’n beetje aan de rand van de Vogezen, enkele honderden meters klommen naar de top van deze bijzondere heuvel. Die dag vonden er allerlei activiteiten plaats rondom sterrenkunde en planetologie. Bovendien stonden her en der enkele geslaagde voorbeelden van de circulaire economie, zodat we meteen leuke (ecologische) ideeën opdeden voor onze tuin.

Even verderop namen bezochten we het van binnen futuristische La cité de paysages, een prachtig vormgegeven gebouw dat handelt over landschappen en biodiversiteit. Een aandoenlijk oud heertje probeerde in zijn beste Engels de oudste nakomeling van de secretaris wegwijs te maken in het planetenstelsel. Ook namen we een kijkje in de hoge en statige basiliek, waar vele pelgrims in het verleden hun pijlen op hadden gericht.

We komen daarmee dichter bij de sfeer die La Colline de Sion(-Vaudémont) uitademt: het is een prachtig mystieke plek, waar veel gelovigen, spirituelen, geologen en natuurliefhebbers dichter bij de oorspronkelijkheid van het leven proberen te komen. Al eeuwen geleden trok de heuvel de aandacht van diverse volkeren die net zoals wij anno 2016, de geheimzinnige en bovenzinnelijke atmosfeer gewaar werden.

20160806_191427
Foto: T. Klijn

Daarmee was het hoogtepunt van de dag met name voor de kinderen nog niet bereikt: de i-medewerkster in Toul wees ons op het bestaan van fossielen van zeedieren die circa 200 miljoen jaar geleden in de regio voorkwamen. Deze fossielen hebben de vorm van kleine sterretjes die met goed zoeken ergens op de heuvel te vinden waren. Gelukkig gaf een medewerkster van het winkeltje op de top ons genoeg aanwijzingen om deze speurtocht in gang te zetten. Als echte goudzoekers wroeten we in de grond en na een kwartiertje zonder vondst, regen we de mysterieuze sterretjes aaneen, die een jaar later vol trots in de vitrinekasten van de kinderen te bewonderen zijn.

etoiles
Bron: citedespaysages.meurthe-et-moselle.fr

Op de terugweg reden we nog even door het dorpje Vaudémont, waar we ons met weinig moeite in de Middeleeuwen waanden, zeker door de enge taferelen die hier vroeger op het dorpsplein plaatsvonden. Als verrassende afsluiting zagen we nog een vos dichtbij de weg zitten, hetgeen de indruk van deze verlaten en raadselachtige locatie alleen maar versterkte.