Bloggen funest voor gezondheid

Nou, dat is ook lekker. Zijn wij van NUt net begonnen aan het NUtblog, lezen we in de Volkskrant dat bloggen de gezondheid schaadt. De aanleiding: in de VS is professioneel blogger Russell Shaw in het harnas gestorven. De druk die het bloggen kennelijk met zich meebrengt is hem te veel geworden. Hij is niet de eerste, maar de tweede (!) die dit overkomt. Een ware epidemie, en dus vraagt ook de New York Times zich af of bloggen wel zo gezond is. Gelukkig is er de relativerende Mike Gunderloy van Webworker Daily. Hij stelt dat “het ook mogelijk is werk op internet te vinden waarbij je er wel een gezinsleven op nahoudt, met kinderen en huisdieren, geregelde maaltijden en vakanties.” Wij van NUt halen opgelucht adem.

Italische bondgenoten

Hee, dat is leuk om te weten én interessant voor al die zure mannetjes en klagerige vrouwtjes die vinden dat vroeger alles beter was. Het belang van rechtszekerheid en gelijkheid bij integratie en immigratie was 2000 jaar geleden kennelijk net zo groot als nu. Alleen was de afloop destijds voorlopig een stuk bloederiger dan het relatief onschuldige, doch treurig aandoende gekrakeel waar onze tweede kamer ons de laatste tijd op trakteert. Dat concluderen wij van NUt tenminste uit een onderzoek van Roel van Dooren (universiteit van Nijmegen), waarbij wij ons natuurlijk niet laten hinderen door ons totale gebrek aan kennis. Van Dooren geeft inzicht in de Italische oorlogen, waarbij ongelijke burgerrechten leidden tot een bloedige burgeroorlog in de jaren 91 tot 88 voor Christus, zo lezen wij op nu.nl.

BB King Blues Club NY

Ook al voor u getest: de BB King Blues Club in NY

Een beetje man houdt tegenwoordig van blues of doet tenminste alsof. En dus is een bezoekje aan de BB King Blues Club in New York nog helemaal niet zo’n onlogische keuze. Je bent er toch, dus waarom niet? Zelfs door het feit dat het zondagmiddag was lieten wij ons niet uit het veld slaan, waardoor we tegen de onvermijdelijke gospelmuziek van het Harlem Gospel Choir aanliepen. Kwalitatief prima, maar wel wat zoetsappig. Jammer genoeg was het “all you can eat” southern buffet een stuk minder. Erg kleffe, smakeloze kip en spareribs. Het culinaire niveau, of eerder het gebrek eraan, deed weinig recht aan de op zich fraaie lokatie, een verbazingwekkend grote en consequent ingerichte kelder. Qua eten was het dus eens maar nooit weer. Qua muziek… ach je moet er van houden. De volgende dag zou Candy Dulfer komen, we zijn benieuwd naar hoe dat geklonken heeft.

BB kings blues club

Peking Duck NY

Voor u getest: Peking Duck New York.

Bent u in China Town – New York, ziet u de onderstaande vlag hangen en lust u wel een peking eend? Loop niet voorbij, maar ga vooral naar binnen en laat u bedienen door de kok. Hij brengt u een prachtig geel-goud gebraden eend naar uw tafel. U moet wel tegen geroosterd vlees met een koppie kunnen. De snel- en handigheid waarmee de eend tot een gewenst aantal Oosterse wraps wordt verwerkt is fabelachtig. Er gaan frisse uistengeltjes en een zoet-fris sausje bij: heerlijk. De pittige soep heeft u dan al op. Wij aten verder: een lekker pittig kipgerecht, iets met gewokte sperzieboontjes, een heerlijk rundgerecht en dan nog iets met vis en iets fantastisch met garnalen. Voor een dessert was geen ruimte meer… het adres staat op de vlag. Het is een eindje zwemmen, maar het is zeker de moeite waard!

Toeval?

Waren het niet George Braque en Pablo Picasso die beiden, onafhankelijk van elkaar, het kubisme ‘ontdekten’?
Begin vorige eeuw werkten zij tegelijkertijd (op grote afstand van elkaar) aan een werk dat veel dezelfde invloeden bleek te vertonen. Het kubisme was geboren.

Ik moest hier direct aan denken toen ik de nieuwe single van de Belgische band dEUS zag; dat heb ik eerder gezien, dacht ik. Op het affiche van de tour van Radiohead in 2006 dus. Waren twee ontwerpers op hetzelfde moment bezig met dit font of was het een kwestie van goed jatwerk (zie afbeelding)? Leuk toeval denk ik…

Toeval?

(Afbeelding, rechts: http://www.deus.be)

Niks moet NUt mag

En toen was er Hirsch-Ballin met zijn kinderspertijd. Naar huis en naar bed met die kinderen die ’s avonds maar op straat hangen!

Natuurlijk, NUt heeft geen politieke boodschap. Maar dit is toch wel kras. Ook wij van NUt vinden dat die kinderen beter thuis de Avonden kunnen gaan lezen dan buiten bushokjes kapot te rossen. Maar het recht om op straat te verblijven aan een tijdstip koppelen vinden wij wel een beetje eng. Dat doet ons toch een beetje denken aan een paar minder frisse regimes uit het verleden. En wel eens in Spanje gekeken hoe laat de kinderen daar nog vrolijk rondrennen? Ieder zijn eigen ritme, daar heeft de minister niets mee te maken!

Liberaal gezegd: niets moet en NUt mag! En kindertjes die brievenbussen mollen maken we voor straf sympathisant van Rita en haar clubje. Dan leren ze het wel af!