Tag: bow wow wow

Secretaris’ muzikale schijf van 5 (deel 1): ‘The man mountain’ van Bow Wow Wow

De schijf van vijf is weer helemaal terug van weggeweest. De secretaris stelt daarom een muzikale variant voor u samen: hij poogt zijn vijf favoriete nummers aller tijden te presenteren. Geen gemakkelijke opgave natuurlijk, en het is maar de vraag of deze intieme selectie een jaar later nog opgeld doet.

Vandaag de willekeurige aftrap met het nummer ‘The man mountain’ uit 1983 van de punk/ new wave band Bow Wow Wow. De secretaris schreef hier een van zijn eerste blogs over, maar nog niet overtuigd door het medium, helaas iets te bescheiden. Bow Wow Wow bestond voor een groot deel uit enkele overgebleven mieren van Adam and the Ants. Nadat de later beroemd geworden Boy George was afgewezen, werd op voorspraak van Malcolm McLaren de in 1966 te Burma geboren tiener Annabella Lwin als zangeres aangesteld.

De secretaris vond -dit keer niet op youtube- een optreden terug uit het legendarische Countdown. Het interview vooraf van een nog jonge Erik de Zwart is erg onbenullig, deels ook veroorzaakt door de overduidelijke desinteresse (of is het bedwelming?) van Lwin en gitarist Matthew Ashman. ‘The Man Mountain’ duurt slechts twee minuten, maar de melodie brengt de secretaris altijd in vervoering. De mysterieuze klanken, de Afrikaanse invloeden, de wazige tekst (leuke bijkomstigheid was dat toendertijd veel muziekprogramma’s ondertitelden) en de exotische en ongrijpbare Lwin: de secretaris trekt al 25 jaar de conclusie dat dit luistergenot steeds veel te kort is. Het nummer kwam als alarmschijf in juli 1983 de top 40 binnen en bereikte de derde plaats (bron: Hitdossier).

Eighties-nostalgie (deel 2): Bow wow wow en Kajagoogoo

Door het mooie weer niet zo veel meegekregen van de week van de eighties. Niets aan de hand, op you tube hou ik voor mezelf soms wat eighties-uurtjes. Aangezien bij NUt een eerlijke mening over muziek wordt gewaardeerd, kan ik -zij het met enige schaamte- bekennen dat mijn smaak in retrospectief op zijn zachtst gezegd wat dubieus is. Vooruit: met Wham! en Duran Duran kan ik hedentendage nog enigszins aankomen, maar wat dacht je van Bow Wow Wow. Platenhoes Bow wow wowIk vind hun “Man Mountain” nog steeds een van de mooiste nummers aller tijden. Boegbeeld van de groep was Annabella Lwin (pseudoniem van Myant-Myant Aye Dunn-Lwin), ook simpelweg Lwin genoemd. Zij werd door Malcolm McLaren ontdekt in een stomerij toen ze slechts 14 jaar oud was. Annabella kreeg enorm veel publiciteit toen ze op een LP-hoes werd afgebeeld als de naakte vrouw op het schilderij Déjeuner sur l’Herbe van Édouard Manet. Zo’n 25 jaar na dato kan ik nog steeds genieten van hun opzweperige, reggae-achtige ritmes. Een andere band waar ik nog steeds naar luister is Kajagoogoo. Hele foute kapsels, maar toch catchy popmuziek. You’re too shy shy, hush hush….Maar mijn motto is toch: schaam je niet, wie bepaalt nu wat goed en fout is? Teruggrijpend op de NUt-beginselen moeten we juist in alle openheid onze smaken kunnen openbaren! Ach, ik ben niet stoer en hou ook niet van stoere muziek…..