Tag: Creativiteit

Creatief met kleur? Doe maar veilig blauw!

Interessante studie uit 2009: de kleur blauw zet aan tot creativiteit. Een conclusie die perspectieven biedt! Zo bevelen de onderzoekers aan om brainstormsessies voortaan in blauw verlichte ruimtes te organiseren. Maar wij van NUt zien meer mogelijkheden. Is de kamer toe aan een nieuwe lik verf? Neem blauw! Doe een blauwe jas aan, koop een blauwe broodtrommel, vlieg met KLM en drink meer Blue Curaçao!

Deze ontdekking roept vragen op. Veel mensen rapporteren dat ze juist tijdens de rust van een vakantie, ook wel time off genoemd, veel ideeën krijgen. Komt dat nu door de rust of door de blauwe lucht en zee die de vakantieomgeving domineren?

Nog interessanter is de vraag: waarom? Waarom zijn mensen in een door blauw gedomineerde omgeving creatiever? De suggestie van de onderzoekers is dat het te maken heeft met de cultureel bepaalde waarde die we aan kleuren hechten. In westerse culturen wordt blauw geassocieerd met openheid en vredigheid (in China moet je misschien in een rode kamer brainstormen, merken ze op).

Staat u ons toe dat wij hier even op doordenken? Openheid en vredigheid hebben wat ons betreft alles te maken met veiligheid. En veiligheid is voor creativiteit een sleutelbegrip. Baanbrekende ideeën worden namelijk zelden als risicoloos ervaren. Wie een idee lanceert stelt zichzelf kwetsbaar op. Het gevolg is dat we vaak niet durven en “op slot” zitten. Een brainstorm is dan ook eigenlijk een simpel truukje om dit te omzeilen. De brainstormtechniek is immers gebaseerd op het uitstellen van het beoordelen van ideeën.

Blauw geeft wellicht mensen het gevoel van veiligheid dat ze nodig hebben om een idee te lanceren. Voordat u echter uw brainstormkamer blauw verft, zou u zich het volgende af moeten vragen: voelen mijn collega’s/studenten/familieleden/etcetera zich eigenlijk wel helemaal veilig? Na vijftien jaar om ons heen gekeken te hebben in vele sectoren zeggen wij: waarschijnlijk niet. Jammer, gaat ten koste van de creativiteit.

En dan nu speciaal voor uw creativiteit een blokje blauw!

blauw

Trouwens, de Voorzitter schreef er al eens over. 

 

Leukleukleuk: universiteit van Nederland

Interessante post gisteren, over creabea en beweging, al zeggen wij van NUt het zelf. Maar waar kwam het eigenlijk vandaan? Wie heeft het initiatief genomen tot zulk moois?

Welnu, het kwam van de Universiteit van Nederland. Een beetje snel speurwerk leert ons dat dit een webinitiatief is dat ons elke week een nieuwe hoogleraar brengt, die elke dag een nieuw college biedt. Er staan niet de minste partijen achter: De Volkskrant, Ziggo, ASML, SIDN en SNS Reaal bijvoorbeeld.

“Nice!”, vinden wij van NUt. Die aangenaam interessante colleges van Erik Scherder zijn dus nog maar het begin. Doe er uw voordeel mee! De site van de Universiteit van Nederland vindt u hier.

De trailer geeft een beetje een beeld van wat we de komende tijd kunnen verwachten. Aangenomen dat u net zo gek bent op eierstokken als wij: we gaan een mooie tijd tegemoet.

Dan nog even over het college van gisteren: niet alleen bewegen blijkt de hersenfuncties bijzonder te stimuleren, dit geldt ook voor het luisteren en maken van muziek. Ook dat wist Leonardo da Vinci al!

Jazeker! Van bewegen word je creatiever!

Mijn oma was dement. Buiten het lollige feit dat zij hondenkoekjes aanzag voor gewone koekjes en ze vrolijk tussen haar kunstgebit stak, was dit natuurlijk in principe een verdrietige zaak. Na het bekijken van het onderstaande minicollege vroegen wij ons af wat zij deed tussen haar babytijd en haar vijfentwintigste verjaardag. Misschien deed ze wat te weinig aan sport? Of had ze gewoon pech?

Hoe dan ook, bewegen blijkt volgens Erik Scherder, zoals de Beschermheer al her en der op gezette tijden ongevraagd beweert, uitermate goed voor de hersenfunctie. En daarmee uiteraard ook voor de creativiteit, zoals ook Leonardo da Vinci al benadrukte.

Beetje jammerdebammer dus dat we wereldwijd steeds minder gaan bewegen. Komt natuurlijk door de bewegingsontmoedigende samenleving (veel zittend werk, weinig vrije tijd, bewegingsontmoedigende faciliteiten als roltrappen, auto’s en liften) die snel terrein wint in zowel ontwikkelde als iets minder ontwikkelde landen. Al die mensen lopen onnodig veel kans dat ze net als mijn oma ooit per ongeluk rond dierendag hondenkoekjes opvreten.

Kortom mensen: ga fietsen, lopen, zwemmen, voetballen, whatever! Als u maar beweegt! Logisch ook. Als er een tennisbal met 100 km per uur op u afkomt moeten uw hersenen behoorlijk wat toeren uithalen om die bal weer het net over te krijgen. Geen wonder dat ze een beetje in vorm blijven op die manier. De meeste winst schijnt te behalen te zijn vóór uw 25e, maar ook als u al wat ouder bent is het nog niet te laat. Laat u overtuigen door dit leuke college!

Nike: de symphony van het wafelijzer

Voor de creativiteitsstudenten van de Beschermheer staat deze week in  het teken van de vaardigheden symphony en design. Deze twee vaardigheden zijn nauw met elkaar verbonden. Symphony is te definiëren als het talent om connecties te zien tussen zaken die op het eerste gezicht niet bij elkaar horen. Door ze toch te combineren ontstaat een origineel idee met waarde. Veel design werkt zo. Goede designers zijn bij uitstek grensoverschrijders: sponzen die nieuwsgierig om zich heen kijken, alles opzuigen en op latere momenten gebruiken in hun werk.

Tja, het is me nogal een inleiding om het even te hebben over het wafelijzer dat het succes van Nike inleidde. Het verhaal daarachter schijnt namelijk als volgt te zijn. Eén van de oprichters van het latere Nike, Bill Bowerman, was op zoek naar een schoenontwerp dat zonder spikes tóch volop grip bood op moderne atletiekbanen. Toen hij op een ochtend wafels zat te bakken keek hij opeens naar zijn wijfelijzer en dacht: “This might work”. Hij goot rubber in zijn wafelijzer en begon met het eindresultaat tests uit te voeren. It damn’ worked! Eerlijk is eerlijk, een betere schoen dan de Adidas Dragon zal er wel nooit komen, maar dit is een mooi verhaal en een pracht van een symphony.

De next breakthrough zit niet verstopt. We hebben het ding zelf al wel gezien, maar de big picture nog niet. We kijken zo veel en zien zo weinig!

 

bron: http://www.storytellingmatters.nl/corporate-branding/item/over-het-onbekende-persoonlijke-verhaal-van-nike.html

F*ck the rules: verzin er eentje!

Bekend advies bij het bedenken van originele ideeën met waarde: fuck the rules. Regels zorgen er immers voor dat je niet volledig vrij kunt denken. Ver buiten de gebaande paden is hét idee te vinden!

Dit Fuck-the-rules-advies is zo langzamerhand dermate gangbaar dat het zo’n beetje een regel is geworden. En dat niet alleen: voor veel beginnende, ongetrainde wannabecreatieven werkt het niet. Bij hen kan de paniek toeslaan bij zoveel vrijheid. Welke kant op te denken als je alle kanten op mag denken? Lost!

De Beschermheer deed deze in deze week nieuwe ideeën op toen een eerstejaars HBO-studente bij een cursus creatief schrijven aangaf dat ze het erg moeilijk vond om creatief te zijn. Totdat we Haiku’s gingen schrijven. U weet wel: een drieregelig gedichtje met achtereenvolgens 5, 7 en 5 lettergrepen. Bij voorkeur beelden, vaak met een seizoenselement, en liefst grappig. Maar ontroerend mag ook. Als het gedichtje mensen maar raakt, zeg ik altijd maar, want dan ontstaat waarde.

Voorbeeldje:

Elke nacht wakker

Spaghetti tegen de muur

Nee, echt leuk een kind

De betreffende studente ging helemaal los. Nu lukte het ineens wél! De ene na de andere fraaie Haiku vond het papier. De rest van de groep was impressed. Ik feliciteerde haar: eindelijk de kabouter op haar schouder gekilld. U weet wel, die kabouter die fluistert: “Je kunt het niet.”

Dit alles zette de Beschermheer aan het denken. Hoe kon dit verklaard worden? Wij kwamen uiteindelijk op twee hoofdgedachten uit:

1. Een haiku biedt een keiharde regel. Alles mag, maar wel in 5-7-5 lettergrepen. Wanneer al te veel vrijheid leidt tot verzuipen, is het wellicht handig om een regel te verzinnen die structuur biedt. Out of the box, maar binnen het magazijn!

2. Natuurlijk werkt punt 1. Een haiku is een game. Immers, als je een uitdaging neerzet en daar spelregels bij verzint, dan ben je hard op weg een spel te ontwikkelen. En spellen doen bijzondere dingen met onze hersenen. Ze maken ons dan ook creatiever. En nog veel meer trouwens. Vraag maar aan Jane McGonigal. Wel even zorgen voor publiek voor je Haiku, want een spel is pas een spel als het een feedbacksysteem heeft dat je aangeeft hoe goed je bezig bent.

Hoe dan ook , laten we  af en toe de regel “Fuck the rules” eens fucken. Laat de regels los, maar als het zo uitkomt, verzin er dan eentje.