Tag: Culinair

De kunst van het barbecuen

De voorzitter vertelde ons onlangs dat hij thuis een gloednieuwe barbecue heeft staan. Zó nieuw dat hij nog in de verpakking zit. De voorzitter is er de man niet naar om boven een dikke, vette rookwolk runderlappen te gaan staan draaien, vandaar. “Trouwens”, zei hij erbij, “ik heb ook geen tuin.”

Barbecuen dus. Een zomersport die al net zo moeilijk is als het correct schrijven van het woord barbecue. Oftewel, het lukt velen niet om het op de juiste wijze te doen. Met half gaar en verbrand vlees, bosbranden en voedselvergiftigingen tot gevolg. Een mens gaat zich afvragen waarom zovelen zich hier ieder voorjaar weer op storten. Welnu, de barbecuende man (jazeker, vrouwen barbecuen zelden) komt in de buurt van zijn natuurlijke roeping: die van de jager die met zijn blote handen een konijn vangt, deze met zijn tanden vilt en vervolgens braadt op een zonder lucifers, aanmaakblokjes en aanstekers aangelegd, rookloos vuurtje.

Maar verdomd, met de eeuwen zijn we het wel een beetje verleerd. En zo gemakkelijk is het ook niet. Elke barbecue reageert weer anders op de omstandigheden (veel lucht, weinig lucht, veel kool, weinig kool, etc.). Bovendien kan net bij die ene die je aanschaft het rooster niet in hoogte variëren. En last but not least: barbecuen vraagt wat geduld. Iets wat velen ook al niet hebben.

Kortom, hoog tijd dat we hier even toelichten hoe het ook alweer moet. De beschermheer pleit culinair gezien graag voor de traditionele houtskoolbarbecue. Alleen die geeft de echte barbecuesmaak. Dus, elektrisch- en gasbarbecuen… allemaal leuk en aardig, maar niet het echte werk. Stook met hout een vuurtje in je barbecue. Een niet te klein vuurtje, maar hou het wel in de hand. Niet letterlijk natuurlijk. Als het goed fikt, gooi er dan een flinke lading houtskool overheen. Wacht nu tot het vuur gedoofd is en de houtskool wit uitslaat. Dit duurt ongeveer een half uurtje, dat u mooi kunt benutten met het leeglurken van een fles goedkope rosé of het voorbereiden van tomaten, basilicum en mozzarella, een eenvoudig voorgerecht dat het altijd goed doet bij bbq gelegenheden. Vervolgens legt u de te barbecuen etenswaren op het met olie licht ingesmeerde rooster. Dit rooster legt u niet te dicht boven de hittebron. Laat nu het vlees/ de vis rustig garen en keer het regelmatig om. Veel vlees is gemarineerd op zijn lekkerst en sommige soorten vis gooi je het best omwikkeld met aluminium folie op de barbecue. Wie geen hout heeft om een vuurtje te stoken, kan ook aanmaakblokjes gebruiken, da’s veiliger dan spiritus of in het holst van de vorige nacht van de buurman zijn auto afgetapte benzine.

Goed, de beschermheer gaat proberen de voorzitter over te halen om samen gamba’s te grillen boven zijn gloednieuwe exemplaar. Dat spreekt hem vast meer aan dan dikke speklappen of sappige hamburgers. Die doen maar denken aan verkeerde fastfoodketens. En het moet wel gezellig blijven natuurlijk.

Eethuys Dorestad (+++1/2)

Koninginnedag is een prima gelegenheid om een restaurant op zijn kwaliteit te beoordelen. Immers, blijft die overeind onder de hoogspanning van de topdrukte? De beschermheer van NUt en zijn partner hadden weer eens wat te vieren en spoedden zich daarvoor naar Wijk bij Duurstede om aldaar neer te strijken in Eethuys Dorestad. Daar was het inderdaad druk, zodat wij moesten wachten op een tafeltje. Toen dat na een kwartiertje beschikbaar was, bleek het precies tussen een hoge- en lagedrukgebied te staan, zodat wij bijna door de open deur naar buiten tochtten. Niets aan te doen, volgens het overigens best vriendelijke personeel. Wij kozen voor scampi’s en vissoep als voorgerecht, lekker. Al waren de scampi’s aan de zoute kant. De huiswijn zorgde voor een eerste +, erg soepel, rond en een hele aangename afdronk.

 

We zetten onze maaltijd in het gemoedelijke, donkerbruine interieur voort met kipspies in zigeunersaus en een schnitzel in champignonsaus. De kip was aan de droge kant, de schnitzel was ongecompliceerd, precies hetgeen de gemiddelde schnitzeleter zal waarderen, zo vermoeden wij. Erbij werden een beetje groente, prima ananas, heerlijke gebakken aardappeltjes en keurige frieten geserveerd. 

Conclusie: Eethuys Dorestad bleef redelijk overeind in het koninginnedaggeweld. Uit ervaring weten we dat het er op minder drukke momenten nog beter toeven is. Wij twijfelen lichtjes, maar delen dan 3,5 NUt ster uit: +++1/2. Overigens, Eethuys Dorestad hanteert keurige prijzen!

 

Foto: http://www.eethuysdorestad.nl

50 jaar frikandel

Het NUtblog pleegt voortdurend culinair verantwoord voor de dag te komen, maar achter de facade van liflafjes en dieprode huiswijnen moet de beschermheer bekennen dat er eigenlijk niets lekkerder is dan een frikandel speciaal, en dan het liefst geserveerd in zo’n hopeloos wit plastic bakje. Druipend van de mayonaise en curry en gelardeerd met uitjes uit een plastic bak. Niet al te chic misschien, maar de beschermheer mag er zich op zijn tijd graag aan bezondigen.

Des te heuglijker is het vandaag te kunnen melden dat de frikandel een halve eeuw bestaat. Dat lezen wij tenminste in de Telegraaf. Snackfabrikant Beckers lanceerde de pittig gekruide vleesstaaf bij haar oprichting. Een succes zonder weerga, want 50 jaar later is de frikandel nog altijd onverminderd populair. Volgens reclameweek.nl staat komende week het weekblad Panorama volledig in het teken van de frikandel. Kennelijk hebben zij niets belangrijkers te melden. Tragikomisch: “De combinatie Panorama en de frikandel behoeft eigenlijk geen nadere uitleg, toch?’, zegt Bryan Benninga, marketingmanager van Panorama. ‘Wie kon er nou vermoeden dat de inspanningen van Jan Bekkers uiteindelijk zouden bijdragen aan het levensgeluk van miljoenen mannen? Dat jubileumfeestje vieren wij graag mee met onze lezers!”  Zoals gezegd mag de beschermheer graag een frikandelletje weghappen, maar dit doet toch wel wat treurig aan…

 

Bron foto: telegraaf.nl

Review Theehuis Rhijnauwen (+++3/4)

Laten we wel wezen, de ligging van een pannenkoekenhuis is belangrijk. En die is alvast dik in orde bij Theehuis Rhijnauwen, in de volksmond ook wel Het Theehuis genoemd. Het restaurant bevindt zich tussen Utrecht en Bunnik, vlak naast Amelisweerd. Aan de rand van het bos dus, en ook nog eens aan de oevers van de Kromme Rijn. Mooie plek, niks mis mee!

Pannekoekenhuizen zijn bij uitstek bedoeld voor kinderen. Nu zijn wij van NUt zijn tegenwoordig van de kinderen, dus namen de beschermheer en zijn partner speciaal voor deze test hun zoontje mee. Deze vermaakte zich prima met het afgekloven speelgoed en de botte kleurpotloden, die overigens overal eindigden, behalve in het verzamelbakje waar ze in thuis hoorden. Daarover zul je bij het Theehuis echter niemand horen klagen, ze zijn daar wel wat gewend. Even snel de zaken doorlopen: de kaart is prima gevarieerd, met leuke speelse namen voor de gerechten. Ook voor wie geen pannenkoeken lust is er voldoende keus. Het personeel: erg jong, niet heel snel, maar wel correct. De inrichting: vrolijke kleuren en prettig licht, maar merkwaardig genoeg nogal deprimerende schilderijtjes. Buiten: een groot terras, een speeltuin, ezeltjes, eenden, geitjes en een grappig varkentje.

Een pannenkoek is een nogal simpel ding, maar er kan verrassend veel aan misgaan. Gelukkig liet de kok van het Theehuis geen grote steken vallen. De appel- en de appel-spek-nog wat pannekoeken waren prima te eten. Zijn er nog nadelige zaken te melden dan? Jazeker, de kaart is niet goedkoop en de ruimte met al die kinderen wel heel erg lawaaierig. Echt de pret drukken mag dit niet, we komen uit op 3 en driekwart NUt sterren: +++3/4

En nu maar hopen dat we pannenkoek steeds juist gespeld hebben.

Review: Eeterij Driemaal (Houten) (+++)

Zomaar eens voor u getest: Eeterij Driemaal te Houten. Gelegen aan Het Rond, een verschrikkelijk mislukt sfeerloos plein in Houten centrum. Vinex op zijn lelijkst. Maar misschien komt het nog goed, er wordt namelijk druk verbouwd.

Genoeg over het uitzicht, op naar het eten. Eeterij Driemaal biedt een echte eetcafékaart, inclusief het onvermijdelijke sateetje. Er is ook een verrassingsmenu, dat helemaal niet verrassend is, want er staat gewoon bij wat het is. Wij kozen voor een honing-thijm tomatensoep vooraf (niet slecht, honing goed proefbaar, de thijm minder) en als hoofdgerecht namen we een Mexicaanse wrap en een stoofpotje met pittige kip en garnaaltjes. De kaart biedt de keuze uit een mini-, midi- of maxiportie. We kozen voor midi, maar we vragen ons af hoeveel minder kip en garnaaltjes er nog in een mini-portie kunnen. Het was, kortom, niet al te veel. Gezien de bescheiden prijsstelling vonden wij het toch ook weer niet iets om over te klagen. Het was goed te eten, bovendien was de bediening speels, bleu en ongewild grappig. Al met al brachten wij bij Eeterij Driemaal een genoeglijk uurtje door.

De NUt beoordeling, met inachtneming van de prijs-kwaliteit verhouding: +++

Eeterij Driemaal biedt ook Theater- en kinderbuffetten. Dat is vast leuk. Als je er van houdt.