Tag: Oudegracht

Recensie Terang (Oudegracht, Utrecht) (+++1/2)

Eigenlijk stond er een herhalingsbezoek aan alltime highscore restaurant Blauw op het programma, maar helaas, wij zijn niet de enigen die enthousiasme opbrengen voor deze eetgelegenheid. Dientengevolge was de boel volgereserveerd en moesten meneer en mevrouw de Beschermheer hun gastronomische heil elders gaan zoeken. De iPhone wees ons op een andere Utrechtse Aziatische mogelijkheid: Terang aan de Oudegracht. De Voorzitter zei na een korstondig overleg dat het er niet duur was en goed, dus niets stond ons nog in de weg.

Terang bleek gelegen in zo’n ondergronds hol aan de gracht, die door de lokalen ook wel werven genoemd worden. Geen plek voor mensen met claustrofobie of traumatische nooduitgangervaringen, maar het oogt altijd wel gezellig, zo’n paraboolvormig dak. We werden uitsterst hartelijk ontvangen en kozen, nadat de Beschermheer zijn tafelgenote weinig subtiel onder druk gezet had, unaniem voor het duurste combinatiegerecht dat deelname van minimaal twee personen vereiste en de naam Phuket met zich meedroeg.

De eerste gang bestond uit een loempia, een sateetje en een visburgertje, samen met wat versiergroenten en twee sausjes. Niets spectaculairs, maar wel lekker. We vervolgende onze maaltijd met een kipgerecht met haricots verts in een gele curry, kleine stukjes bief in een oestersaus en tropische visfilet, ook in een saus. Daarbij nog gewokte groenten in een jawel, saus, en een frisse salade met een sinaasappeldressing. Ook hier gold weer: niet spectaculair maar zeker wel lekker. En gezien de ruime hoeveelheid groente nog gezond ook. Verder gebakken rijst en wat mihoen.

Het dessert werd gevormd door een ijscoupe met meloen en mango en een berg slagroom. U begrijpt het al: niets spectaculairs maar wel lekker.

Nadat een foutje op de rekening vlot werd rechtgezet, de bediening was sowieso keurig en prettig, en we ons hoofd gestoten hadden aan het lage plafond bij de toiletten, gingen wij tevreden en met een zeer goed gevulde maag naar huis en deelden 3,5 NUTsterren uit: +++1/2.

Nieuw in Utrecht: Bresson

De voorzitter mocht bijna een jaartje bijschrijven, een mooi moment dus om de Utrechtse binnenstad samen met een bezoek te vereren. Bij Louis Hartlooper attendeerde de achterzijde van de uitloper ons op een onlangs geopend etablissement aan de Oudegracht: Bresson. Dit zou volgens de advertentietekst een heuse Franse brasserie moeten zijn, alwaar de bezoeker zich in Parijs zou wanen. Nu is de beschermheer van NUt een afgestudeerd francoloog, dus we hadden alle reden om het waarheidsgehalte dezes eens te controleren.

Onderweg er naartoe moest de beschermheer denken aan het dorpje St. Bresson dat zich bevindt op de grens van de Hérault en de Gard. Bovenop een bergrug gelegen, niet meer dan een twintigtal huizen, een kerkje en wat moestuintjes op de voor die streken zo kenmerkende terrassen met stenen muurtjes. Verder alleen het gele postautootje dat eenmaal daags langsrijdt. Maar mensen, wat een uitzicht!

Goed, wij stapten dus bij Brasserie Bresson naar binnen. Het interieur daar deed inderdaad denken aan een Parijse brasserie. Er hingen wat late dertigers rond, die elkaar, ook heel Frans, zoenden bij binnenkomst. Verder was het in het niet-restaurantgedeelte wat stil. De obers waren gekleed zoals iedereen denkt dat Franse obers gekleed zijn, wat in de praktijk meestal helemaal niet zo is. De rosé werd aan tafel ingeschonken om het geheel een exquise tintje te geven. Het was geen slechte rosé. Wij vielen een beetje stil en concludeerden dat we eens zouden moeten eten bij Bresson om te kijken of de joie de vivre die de website belooft ook echt waar gemaakt wordt. De beschermheer rekende af en we zochten een iets bruinere gelegenheid op in de vorm van De Vingerhoed. “Verdomd”, zei de voorzitter nadat hij zich daar  aan het raam geïnstalleerd had. “Dit is precies dezelfde rosé.”