Tag: Sport

NUsport is een rommeltje

Gefeliciteerd:  u leeft tijdens een heuse mediarevolutie. Bijzonderder dan u wellicht denkt, want er waren er in het bestaan van de mensheid, voor zover wij weten, pas drie. Een revolutie zorgt voor verandering, anders is het geen echte revolutie. Eén van de veranderingen van de huidige mediarevolutie, waarin media voor het eerst voor iedereen beschikbaar zijn, is de verandering van Sportweek in NUsport. Bij Sportweek, of misschien wel uitgever Sanoma, realiseerde men zich net op tijd dat het on line platform van het wekelijkse magazine veel te zwak is om op termijn Sportweek te laten overleven. NU.nl heeft wél een sterke internetpositie, maar eigenaar Ilse Media heeft dan weer geen sterke off line sportproducten. En zo was de link snel gelegd: de twee moesten samen.

Het resultaat heet NUsport en het papieren onderdeel van de multimediale mix, die ook een mobiele site, een app en nusport.nl omvat, flapperde gisteren voor het eerst bij de Beschermheer door de brievenbus. Het is vakantie, dus wij hadden alle tijd om dit nieuwe blad eens grondig door te nemen.

Welnu(sport), het is een rommeltje geworden. Het lijkt wel of een stuk of vijf vormgevers onafhankelijk van elkaar met eenzelfde basisinstructie en de aanmoediging ‘maak er wat van’ aan het werk gegaan zijn. Het gevolg is een onnavolgbare soep van kolombreedten en lettertypen. Vooral de pagina’s met korte nieuwtjes zijn visueel een puinhoop. Dat er advertentiepagina’s tegenover staan helpt ook niet echt.

De inhoud is er daarbij niet echt op vooruit gegaan. Je vraagt je af wat Hans Klok in een sportblad doet terwijl hij met een spuitbus haarlak zijn kuif op staat te poetsen (foto). Ook niet veranderd is de scheve verhouding tussen voetbal en andere sporten. De ongelukkig gekozen 50-50 is gehandhaafd, jammer. Bovendien staan er een paar foto’s in van vrouwen waar voetballers zich kennelijk mee inlaten die duidelijk geselecteerd zijn op hun mate van ranzigheid. Met mooie vrouwen is niets mis, maar deze prostituées voegen werkelijk weinig toe, ze getuigen eerder van een bepaalde smakeloosheid, bij zowel de voetballers als de redactie. Wel goed: een mooi artikel met Pedro Horillo, en afgestudeerd filosoof en ex-wielrenner, die terugkijkt op zijn val in een heel heel heel diep Italiaans ravijn.

Kortom, NUsport lijkt hard op weg om zijn eigen off line magazine versneld de nek om te draaien. Een beetje gechargeerd: dit soort bagger maakt de aanschaf van een iPad wel heel aantrekkelijk. De app oogt in ieder geval een stuk beter. Wij smijten een cliché de wereld in – alle begin is moeilijk – en hopen op beterschap!

Indrukwekkende sportvrouwen (8): Leontien van Moorsel

De carrière van Leontien van Moorsel, ook wel ‘Tinus’ of ‘de Joekel van Boekel’ genoemd, laat zich eenvoudig opdelen. In voor en na de anorexia namelijk. In zo’n geval dreigt een korte beschrijving van een persoon, zoals wij in deze serie doen, al snel te vervallen in clichés. Dat de allergrootste overwinning in haar carrière de overwinning op die nare eetziekte was, bijvoorbeeld.

Nou ja, erom heen zeilen kunnen we ook weer niet. De anorexia was bij de overigens zeer charmante (de juiste looks en een fraai Brabants dialect) Van Moorsel namelijk mede een gevolg van haar wielercarrière. Om wedstrijden als de Tour Féminin te kunnen winnen, moest ze hard bergop kunnen rijden. En dus lichter zijn dan eigenlijk bij haar lichaam paste. En dus te weinig eten. Het lichaam roept zichzelf in zo’n geval vanzelf halt toe en Leontien raakte na een aantal zeer succesvolle jaren in een diepe dip.

Het was haar huidige man Michael Zijlaard die haar daaruit hengelde. Hij slaagde erin Leontien zichzelf te helpen om met haar ziekte om te gaan.  In 1998 volgde een succesvolle comeback met een emotionele wereldtitel op de tijdrit in Valkenburg. Zijlaard zou niet meer van haar zijde wijken en was jaar na jaar bliksemafleider voor alle spanningen die gepaard gingen met liefst 4 olympische titels.

Tegenwoordig is Leontien van Moorsel een soort van celebrity die succesvol is met allerlei op het eerste gezicht nogal flauwe inititieven als Leontiens Ladies Ride. Af en toe gaat ze sterrendansenophetijsen of start ze een gezondheidswebsite. Mag het, als je zes keer sportvrouw van het jaar geweest bent?

Een laatste en opvallend detail: Leontien kon het meeste pijn leiden als ze ongesteld was. Dus werd haar cyclus zo veel mogelijk op de piekmomenten afgestemd.

Paralympische fotografie: Mathilde Dusol

Misschien kun je het wel bestempelen als een AMF (Algemeen Maatschappelijk Fenomeen). Zo hoor je er vier jaar niets over, zo is het weer op tv. Sport voor mensen met een beperking dus.

De paralympische spelen zijn in Beijing op dit moment in volle gang. Net echt, met hetzelfde Olympische dorp, in dezelfde stadions en met echt gezever over de medaillespiegel. Maar zonder Mart Smeets. Want die heeft altijd een dubbel gevoel bij deze happening. Wij van NUt ook, maar daar gaat dit bericht niet over. Trouwens, de NOS is wel degelijk van de partij met een programma in de vooravond.

Wij houden het hier cultureel. Fotografie van paralympisch sport levert vaak zeer indrukwekkende beelden op. Een imperfecte mens (mag je dat zo zeggen?) die alles geeft om te komen tot een prestatie die door een gemiddeld getalenteerde, normale (mag je dat zo zeggen?) atleet fluitend behaald wordt. Meer dan eens oogt het nogal confronterend. 

Misschien zijn dit wel goede dagen om eens langs te fietsen op de vernieuwde site van Mathilde Dusol, dé Nederlandse paralympische fotografe van Nederland. Haar verhaal lees je trouwens hier.

Op http://www.telegraaf.nl vinden we een picture gallery met foto’s die waarschijnlijk van Dusol afkomstig zijn. En meer over de Paralympische Spelen lees je hier.

 

www.telegraaf.nl
Foto: http://www.telegraaf.nl

A Century of Olympic Posters, het boek

Wij van NUt grijpen graag weer een gelegenheid aan om over de raakvlakken van sport en kunst te bloggen. Wat er nu weer aan de hand is: onlangs is onder de titel A Century of Olympic Posters een boek over 100 jaar Olympische posters verschenen. Jazeker, soms dekt een titel de lading uitstekend. Wij namen de moeite om her en der wat beeldmateriaal uit dit boek bij elkaar te rommelen (Volkskrant op papier, deze site, deze site) en dat is dus best leuk. Je komt een enorme verscheidenheid aan stijlen tegen. En daar waar de politiek de sport in de houdgreep hield (wat wij van NUt een keurige woordspeling vinden in Olympisch verband) wordt het ook in historisch perspectief interessant. Last but not least: het gaat van heel mooi naar heel lelijk. Wat dat betreft is het treffend dat de poster voor London 2012 het lelijkste was dat we de afgelopen 100 jaar tegenkwamen. Things get worse with time, zullen we dus maar zeggen.

A Century of Olympic Posters, van Margaret Timmers. V&A, Import Penguin Books, 144 pag.

ISBN 9781 85177 538 1

€ 42,60