Tag: thijs zonneveld

Die Nederlandse berg moet er komen!

Buiten het feit dat het hier de hele zomer lang regent is Nederland best een leuk land. Wat rechts Nederland ook mag beweren, het is hier best veilig. De meeste zaken zijn bovendien relatief goed geregeld, de trein komt bijvoorbeeld meestal maar een paar uur te laat, terwijl de malariamug in de polder niet voorkomt. Kortom, wij zijn redelijk zorgeloos met zijn allen en hebben tijd voor leuke dingen.

Jammer genoeg vinden de meeste leuke dingen bij voorkeur plaats in de bergen. Wij noemen: wielrennen, snowboarden, paragliden, rotsklimmen, zwemmen in koude bergbeekjes en meren, op forel vissen, mountainbiken, bergwandelen, raften, bobsleeën en van het uitzicht genieten. Dat kan dus allemaal niet in Nederland.

Dat wil zeggen nóg niet, want mogelijk gaat een oude wens van de Beschermheer alsnog in vervulling: een heuse Alp in het Nederlandse landschap. Als wielrennend jongetje droomde hij vele malen over de mogelijkheden om te trainen op een Nederlandse berg in plaats van in de ultraplatte en slechts van bolle akkers voorziene Kempen. Voormalig wielrenner en sportjournalist Thijs Zonneveld heeft nu het plan om een berg te bouwen (nieuw) leven ingeblazen. Hij publiceerde enkele columns over het aanleggen van een Nederlandse berg op nusport.nl en kreeg zoveel bijval dat hij nu serieus de mogelijkheden in kaart aan het brengen is. Hij vindt het zelf een megalomaan plan, maar wij vinden het gewoon een prachtidee. Al die vlakte in Nederland is ons al jaren een doorn in het oog.

Wij van NUt zijn dus voor, dat spreekt voor zich. Anders dan vele anderen zijn wij daarbij van mening dat deze berg helemaal niet rendabel hoeft te zijn. Gezien de crisis waar we in verkeren is geld over een tijdje toch al niets meer waard. Er mogen dan ook van overheidswege ook best een paar miljoen bij. Bij de cultuur en de kunst is één en ander geschrapt, op zich een spijtige zaak, maar dat geld is dus over en kan mooi in deze berg gestoken worden. Want die berg moet er komen!

Stelt u zich eens voor wat een pracht gezicht dat worden gaat! Een besneeuwde top in de Hollandse vlakte! En sneeuw zal er zeker de helft van het jaar liggen, want we hebben het over een ambitie van 2000 meter. Zonneveld mikt op de centraal gelegen Flevopolder, daar is ruimte te over. Wij van NUt zien hem liever ergens in Brabant, dat is wat praktischer voor de fietsactiviteiten van de Beschermheer, die zich overigens bij deze aanmeldt om het tracé van de drie wegen die hij aangelegd wenst te zien worden naar de top te helpen vormgeven: een steile, een middelsteile en een relatief makkelijke variant, alle voorzien van voldoende haarspelden. Daarnaast zal hij graag adviseren over de aan te leggen skipistes, waarbij rekening gehouden moet worden met forse off-piste mogelijkheden.

Dit is onze tijd (++)

De beschermheer kan zich Thijs Zonneveld nog wel herinneren “vanuit de koers”. Zowel de auteur van deze post als die van het boek Dit is onze tijd koersten namelijk jarenlang over ’s heren wegen, zoals dat zo mooi heet. Zij waren, om met Tom Egbers te spreken, nomaden van het smalle zadel.

Meest bijgebleven is een onderonsje op de flanken van de Col de la Madeleine tijdens de Alpen klassieker La Marmotte. Samen tegen een stuk of wat Fransen en Italianen, het had wel wat. Zonneveld kon een aardig stukje fietsen, ietsje beter dan de beschermheer in ieder geval. Na zijn wielercarrière werd Zonneveld freelance journalist. Hij schrijft sindsdien onder andere voor nusport.nl, de Pers en Fiets. Met de release van het boek Dit is onze tijd kan de vraag beantwoord worden of de voormalige wielrenner ook een stukje kan schrijven. 

Het antwoord luidt niet ja en niet nee. In Dit is onze tijd schetst Zonneveld portretten van enkele talentvolle Nederlandse renners: Thomas Dekker, Lars Boom, Robert Gesink, Sebastian Langeveld en Bauke Mollema. Zij vormen een verzameling talenten zoals Nederland ze in decennia niet gehad heeft. Aardige alinea’s worden daarbij afgewisseld met nogal matige. De auteur heeft de neiging om drie zinnen achter elkaar te zetten die hetzelfde betekenen. Een zelfverzonnen voorbeeld van zoiets, zodat u weet wat er bedoeld wordt: Hij was niet te kloppen. De snelste van allemaal. Onverslaanbaar in de sprint.

Nee, dit komt de leesbaarheid niet ten goede. Daarnaast worden de zaken vaak van wel erg veel beeldspraak en taalversieringen voorzien. De hoofdpersonen worden de leiders van de oranje revolutie genoemd, dan weet je het wel. Was de schrijfstijl van Zonneveld maar wat nuchterder, van zijn eigen hoofdpersoon Bauke Mollema kan hij nog wel wat leren. Het ene portret is wat beter dan het andere, wat ook geldt voor de anekdotes. Er staan een paar memorabele wielerverhalen in, dat wel.

Al met al is Dit is onze tijd naar NUt-maatstaven een beetje een mager boek waarin de lezer het beste met enige regelmaat een alinea over kan slaan. Een aardig tijdverdrijf voor een verloren, regenachtige zondagmiddag, maar meer ook niet. En dat is twee sterren waard: ++ 

Het boek is te bestellen bij diverse webshops en kost dan meestal iets van € 17,95.