Tag: tijd

Je conte … een korte film over de tijd

De Beschermheer noemde het al in zijn beschouwing over de eerste NUtferentie in Bunnik, de Voorzitter heeft zich aan het medium film gewaagd.
De korte film die ik heb gemaakt lijkt op een simpele optelsom. Het is echter vooral een poging tot een poëtisch beeldverhaal.

Je conte (ik teken, overigens bedoel ik ‘je compte’: ik tel) … ik wil er niet teveel over zeggen, duiding kan pretentieus overkomen. Een excuus voor mijn writer’s block? Mijn advies is, laat de film voorbijkomen en op u inwerken. Neem er vooral de tijd voor!

Tijd (NUtcolumns #8)

Mijn horloge was stuk en ik besloot dat ik een nieuwe nodig had. Aangezien een horloge – net als een auto – een verlengstuk van het mannelijke ego is, leek het mij een belangrijke kwestie om mijn status als man te upgraden. Ik besloot dan ook qua merk en stoerheid informatie in te winnen bij mijn broer, een metroman die gezegend is met een goed gevoel voor kekke mode en fashion trends. Tot mijn verrassing droeg die helemaal geen horloge: nergens voor nodig en veel rustiger. En mocht hij toch de tijd eens willen weten, dan keek hij wel op zijn mobiele telefoon.

Ik begon mij af te vragen of ik het stuk gaan van mijn horloge niet als een zegen moest ervaren en raakte tegen wil en dank verzeild in filosofische bespiegelingen over het begrip tijd. Pure tijdsverspilling natuurlijk. Van alle totaal onbegrijpelijke dingen in het leven, is het begrip tijd namelijk toch wel een van de meest totaal onbegrijpelijke. Hoe lang je er ook over piekert, je komt er niet uit.

Tijd wordt wel de vierde dimensie genoemd, een aanvulling op de driedimensionale ruimte. In die visie bestaat tijd omdat nu eenmaal niet alles tegelijkertijd plaats kan vinden. Als dat het probleem was, dan vind ik de oplossing mager. Ik weet niet hoe het met u gesteld is, maar ik kom regelmatig tijd te kort. Zelfs tijdens de vakantie zoek ik nog wanhopig naar een paar extra uren in een dag, om bij te slapen of lekker niks te doen bijvoorbeeld. Kortom, een tragere tijd zou een betere oplossing geweest zijn.

Semantisch bekeken is tijd natuurlijk een betekenis die we gegeven hebben aan het feit dat in onze waarneming dingen na elkaar gebeuren. In die zin is tijd iets dat we als mensen bedacht hebben, wat ook wel bewezen wordt door het feit dat andere culturen net even anders tegen tijd aan kijken, zij hebben er gezamenlijk een andere betekenis aan toegekend.

Dit komt al dichter in de buurt van de visie van Albert Einstein, die met zijn relativiteitstheorie bewees dat tijd geen absoluut begrip is. En dus elk horloge eigenlijk waardeloos. Want wat je er ook op ziet, kloppen doet het toch niet echt.

Luisterend naar muziek maakte ik kennis met een geheel nieuwe definitie. ‘Time is an ocean of endless tears’, dichtte Paul Simon ergens op het album Songs from the Capeman. Het leek me waar.

Geheel gerustgesteld kocht ik een nieuw horloge. Over de tijd maak ik me weinig zorgen meer, die is na mijn filosofische bespiegelingen gedevalueerd tot irrelevant. Nu maar hopen dat ie me wat status verschaft. En dat het meevalt met de tranen.

Wintertijd

Het is weer zover: wintertijd. Van de beschermheer van NUt had het helemaal niet gehoeven. Niet alleen heeft het nog jonge nageslacht last van een jetlag, wij van NUt zien ook nergens goede argumentatie om de klok te verzetten. “Anders zou het eind december pas om 9 uur ’s morgens licht worden”, lezen we dan meestal ergens. So what, denken we dan. Het gevolg is dat nu het al om 4 uur ’s middags donker wordt. Nee, dat is wél leuk zeker. 

Overigens is de wintertijd onze echte tijd. De zomertijd is dus feitelijk de uitzondering. Gek eigenlijk, in plaats van de klok te verzetten zou je ook af kunnen spreken om allemaal een uurtje later aan het werk te gaan. Zou dat niet veel praktischer zijn? Het scheelt je naast een herfstdepressie in ieder geval een rondgang door het huis om al je klokken weer een uur vooruit te zetten. En een tweede rondgang om ze allemaal twee uur terug te zetten omdat je de eerste keer een rekenfoutje gemaakt hebt.