Tag: VPRO

Verander ’ns van doos

Frank en Maarten Meester zijn hedendaagse filosofen. Het VPRO-programma Boeken sprak met hen over het belang van beweging, goed voedsel en Aristoteles in het dagelijks leven.
Ook de duiding van het ‘nieuws’ van 2012 komt aan bod. En hoe wij daar zelf aan meewerken doordat we vastzitten in ons bewustzijn (of, zoals Maarten Meester zegt, vastzitten in een doos).

Interessante denkstof om het oude jaar uit te luiden/het nieuwe jaar in te gaan!

Bekijk de video bij VPRO Boeken.

Uw Zomergastenlijstje?

Jim James (My Morning Jacket)Goed, het is weer tijd voor Zomergasten, het jaarlijks terugkerende feuilleton van de VPRO.
Je kunt je afvragen, waar heb ik in deze tijden van You Tube en illegale kopieën, Zomergasten nog voor nodig, ik maak mijn eigen compilatie wel. Aan de andere kant is het ook wel fijn dat iemand het voor je doet, nietwaar?

In ieder geval loopt iedereen wel rond met een standaardlijstje van tv-momenten die hij/zij graag nog ‘ns zou zien. Hetzij vanwege weemoed/nostalgie of omdat het gewoon onvergetelijke momenten zijn.

Om het maar kwijt te zijn, geef ik u hier het lijstje van de voorzitter, (in willekeurige volgorde:

– fragment uit Helvetica – documentaire van Gary Hustwit uit 2007 over het gelijknamige lettertype; het font wordt hier als een wereldster geprezen;

– dubbelspelfinale Wimbledon, 1992 (fantastisch spel van McEnroe/Stich vs. Grabb/Reneberg 5-7 7-6 3-6 7-7 19-17, in finale verspreid over twee dagen);

– willekeurig fragment van La Linea (hier al eerder besproken);

– fragment uit Running Fence – documentaire over een gigantisch project van Christo uit 1978, onnavolgbaar vastgelegd door de gebroeders Maysles;

My Morning Jacket – een portret van de onvolprezen band My Morning Jacket door VPRO’s Lola da Musica (2000), jammer dat dit programma van de buis is;

– fragment uit Crumb (Terry Zwigoff, 1994) – over de cartoonist R.Crumb en zijn twee broers, bizar tot de derde macht, zeker als je bedenkt dat Davind Lynch de producent was;

– de eindscène uit Mephisto – hiervoor moet u de rest van de film ook hebben gezien maar an sich geeft de eindscène al een goede indruk van deze, nu nog, actuele film (István Szabó, 1981);

– fragment Lisdoonvarna, Lourdes of Love – ontroerende Nederlandse documentaire over een matchmaking festival in West-Ierland, Hans Heijnen (1999);

– en … eigenlijk ook nog de beruchte scène (nee, niet ‘Heeere’s Johnny!’) uit The Shining (Stanley Kubrick, 1980) waar hoofdpersoon Jack (Jack Nicholson) al dagen zit te typen aan zijn zogenaamde roman. In een onbewaakt moment kijkt zijn vrouw naar de honderden vellen die hij geproduceerd heeft en ziet tot haar schrik dat er alleen maar ‘All work and no play makes Jack a dull boy’ te lezen staat! Zij draait (ook) door.

Dat was het, wij zijn benieuwd naar uw lijstjes! De voorzitter gaat naar het strand …

(Afbeelding: VPRO)

Heerlijk Eerlijk Heertje (afl. 5 en DWDD)

Omdat de beschermheer van NUt nou eenmaal ook niet alles tegelijk kan, zoals bijvoorbeeld assisteren bij de naweeën van een bevalling en televisie kijken, heeft u de recensie van de vorige aflevering van Heerlijk Eerlijk Heertje moeten missen. Soit, zult u zeggen, dan kijk je dat toch even terug op uitzendinggemist.nl. Soit, zegt de beschermheer, u doet het maar mooi een keertje zonder. Asi es la vida, sterkte ermee.

Levend in een totale willekeur en daarmee nog niet eens zo slecht passend in zijn wereldlijke omgeving, nam de beschermheer dan weer wel de moeite om het bezoek van Raoul Heertje aan DWDD even terug te kijken op youtube. Het leuke was daar dat de vier tafelgenoten Mathijs van Nieuwkerk, Jan Mulder, die hoeheetieookalweer kerel van de publieke omroep en Joost Zwagerman kennelijk het NUtblog niet gevolgd hebben, want ze hebben van Heertjes programma werkelijk helemaal niets begrepen. Of doen alsof, in de theorieën van Heertje. Oordeelt u zelf:

Gisteren stond dan, als wij de tel niet kwijt geraakt zijn, aflevering vijf op het programma. Hierin werd een talkshowgesprek tussen Carice van Houten (die overigens zo slim was niet in een hele linke valkuil van Raoul te trappen: Zou je op de volgende vraag met jouw acteertalent heel afwijzend kunnen reageren? Hoe zoent Tom Cruise? Dit fragment zou het in Amerika leuk gedaan hebben op youtube, maar dit alles terzijde. Volgt u me nog?) moeiteloos omgebogen in een basiscollege communicatieleer, over verbale en non-verbale communicatie. Kern van het verhaal: onze lichaamstaal communiceert sterker dan onze verbale communicatie en er ontstaan vreemde gewaarwordingen zodra de non-verbale en verbale communicatie incongruent zijn met elkaar. Iemand kan A zeggen, terwijl je B van het lichaam afleest, een fenomeen dat zich veel voordoet bij mensen met beroepen waarin liegen een vereiste is om te slagen, zoals autoverkopers en politici. De stap van deze theorie naar hele interessante en zeer goed praktisch toepasbare theorieën over spiegelgedrag is klein, maar werd niet echt gemaakt. Misschien de volgende keer?

Heerlijk Eerlijk Heertje afl.3

Vasthoudend als wij van NUt zijn blijven wij Raoul Heertje op de vrijdagavond volgen bij zijn pogingen om van Heerlijk Eerlijk Heertje een optimaal transparante talkshow te maken. Gisteren bevatte de uitzending twee hoofdthema’s, die beide best de moeite van het bespreken waard zijn.

Ten eerste werd ingegaan op de rol die kijkcijfers spelen voor programmamakers. Heertje gaf inzicht in het dilemma dat dan onvermijdelijk de kop opsteekt: ga je als programmamaker voor een inhoudelijk naar eigen beoordeling zo goed mogelijk programma, of bezwijk je voor de verleiding om de inhoud aan te passen aan het verloop van de kijkcijfergrafieken. Heertje koos opzichtig voor het tweede en liet voortdurend de op een ander net startende Ivo Niehe door zijn uitzending heen monteren.  

Ten tweede werd ingegaan op de bepalende rol die journalisten kunnen spelen in de beeldvorming. Hiervoor werd Ronald Sörensen van Leefbaar Rotterdam aan tafel uitgenodigd. Deze Rotterdamse politicus met een mening, met wie wij ons overigens maar moeizaam een leefbaar huishouden voor zouden kunnen stellen, maar die wij toch wel waarderen om zijn rechtlijnige meningen, verkondigt te pas en ook wel te onpas dat het rechtse geluid door actualiteitenprogramma’s voortdurend aangevallen en zelfs voor gek gezet wordt. Heertje maakte met een casus uit NOVA, waarin Twan Huys in de bewoordingen van Heertje Ronald Sörensen “gewoon naait”, duidelijk dat Sörensen een punt heeft. Ronald Sörensen zelf was vervolgens met stomheid geslagen die hij niet alsnog ook door Heertje gepiepeld werd. 

Bijzonder was echter vooral dat Heertje, die de afgelopen twee uitzendingen een waardeloze talkshow host leek te zijn, nu opeens twee meer dan uitstekende interviews produceerde. Waarvan akte en waarvoor hulde.

Heerlijk Eerlijk Heertje (afl. 2)

Zoals vorige week beloofd, kropen wij vanavond achter de tv voor aflevering 2 van Heerlijk Eerlijk Heertje. Raoul Heertje bleek in deze uitzending in een evaluatievergadering onze mening te delen dat het vorige week allemaal een beetje rommelig was. Dit werd opgelost door in aflevering 2 te werken met titelbalken die aangaven op welk tijdstip welke activiteiten werden ondernomen. Daardoor werd het voor de kijker allemaal net wat gemakkelijker te volgen.

Belangrijker echter vonden wij van NUt dat onze zorg of Heertje nog wel een nieuw punt zou weten aan te snijden, ongegrond bleek. Met een interessante Amerikaanse gast waarvan de naam ons alweer ontschoten is (en we zijn natuurlijk weer even te lui om de naam op te zoeken) en een eenvoudig experimentje liet Heertje zien dat de gemiddelde mens als het ware gemediatiseerd is. We worden dag in dag uit om de oren geslagen met beelden, passen ons daar op aan en spelen er ook op in. Er aan ontkomen is onmogelijk. Het gevolg is dat we vaak perfect weten hoe we geacht worden te reageren op het moment dat we zelf in beeld komen. We zijn niet onszelf, we spelen een rol.

Dat gegeven deed de beschermheer van NUt dan weer denken aan de deelnemers van Big Brother 2. De bewoners van het Big Brother huis hadden allemaal deel 1 gezien en wisten dientengevolge precies hoe een Big Brother huisbewoner zich gedraagt. Ze speelden niet zichzelf, ze speelden moeiteloos de rol van een Big Brother bewoner. Het gevolg: hemeltergend saaie televisie. Dat laatste kunnen we van Heerlijk Eeelijk Heertje dan weer niet zeggen. Er zaten weer een paar leuke grappen in. Vooral het feit dat die niet allemaal aansloegen bij het publiek gaf een komisch effect.

Ten slotte een minpuntje: er was nogal ijverig een aantal beelden van een fotoshoot tussendoor gemonteerd. Niet onplezierig om naar te kijken, maar wat Heertje er meer mee wilde zeggen dan dat hij op de foto was gezet en het resultaat verschrikkelijk vond, was niet erg duidelijk. Wie weet horen we daar volgende week wat meer over, gezien de bezoekerscijfers van onze recensie van de eerste aflevering kunnen wij ons namelijk niet voorstellen dat we niet ook de makers van Heerlijk Eerlijk Heertje zelf op bezoek gehad hebben…