Fraaie fotoserie: Chinese families met hun hele hebben en houwen.

Ik kom zojuist terug van de stort. Even wat oud papier, plastic, glas en oud ijzer weggebracht. Zoals het een goede zoon van zijn vader betaamt loer ik altijd even tussen het oud ijzer om te zien of er nog wat bruikbaar tussen ligt. Welnu, een tweetal fietsen die met een paar kleine ingrepen zo te zien zo weer een paar duizend kilometer mee zouden kunnen. Jammer genoeg is de container te diep om er gemakkelijk bij te kunnen, want één van de twee rijwielen had ik best nog kunnen gebruiken. Wat zijn we toch rijk in dit land. De één gooit iets bruikbaars achteloos weg, de volgende kan het nog best gebruiken, maar vertikt het uit pure luiheid om in een container af te dalen en zijn slag te slaan. Nee, dan is dat in China toch even anders.

China? Ja, China. Vanmorgen kwamen we via Facebook een fraaie fotoserie tegen. Ma Hongjie trok er elf jaar voor uit om Chinese families vast te leggen. Geen standaard familieportretjes, maar gezinnen met hun hele hebben en houwen uitgestald vóór hun woning. Ik weet niet hoe uw inboedel eruit ziet, maar ik ben bang dat de mijne ondanks een docentensalaris nauwelijks op een foto past. Ma Hongjie heeft Hans Aarsman plaatjes van gemaakt: pas als je er wat langer naar kijkt gaan je sommige dingen verbazen. Het is intrigerend om te zien wat mensen die niet veel hebben soms wél hebben. Twee brandblussers bijvoorbeeld, terwijl er niet veel brandbaars in de inboedel zit én het bluswater toch vrij dichtbij lijkt.

Hier meer foto’s uit de serie: klikkerdeklik.

Trendsettende stieren (2)

We vervolgen het rijtje met trendsettende stieren met niemand minder dan:

Orson Welles (6 mei, 1915)
Vooraanstaand regisseur, acteur, scenarioschrijver en producer.
De Amerikaan was een wonderkind; in zijn jeugdjaren onderscheidde hij zich door vaardig te (strip)tekenen, schilderen, pianospelen en zelfs te goochelen.
Op 26-jarige leeftijd werd hij haast onsterfelijk door als regisseur te debuteren met ‘Citizen Kane’. Deze speelfilm, over het leven van de krantenmagnaat William Randolph Hearst, wordt beschouwd als de beste film aller tijden (hoewel de meningen daarover verschillen).

Orson WellesIn de periode voor zijn hoogtijdagen als regisseur groeide Welles uit tot een gevierd Shakespeare-vertolker. Na een korte periode als stierenvechter in Spanje vestigde hij zich in Hollywood.
De Amerikaanse toneelspeler was een meester geworden in mensen op het verkeerde been zetten. Dat buitte hij uit in ‘The War of the Worlds’, een hoorspel waarin een invasie door Martianen werd gefingeerd. De regie van Welles maakte dit tot het succesvolste en meest overtuigende radiodrama ooit.
Als regisseur maakte hij ook Franz Kafka’s boek ‘Der Prozess’ tot film. Als acteur speelde hij o.a. in ‘The Third Man’. Minder bekend is dat hij de stem achter Robin Masters uit de hitserie Magnum, P.I. was.

Joseph Beuys (12 mei, 1921)
Beuys verzon de spreuk: ‘Iedereen is een kunstenaar’. Voor zijn invloed, leven en werk verwijs ik graag naar twee artikelen die eerder op NUtblog over hem verschenen:
De magie van een tijdsbeeld
Joseph Beuys, een bijzondere man

Brian Eno (15 mei, 1948)
Brian EnoOok deze Britse muzikant, producer, kunstenaar en (muziek)filosoof heb ik eerder uitgediept in enkele verhalen op dit blog:
Brian Eno op recept
Momenten van overgave in Another Green World

Anton Corbijn (20 mei, 1955)
’s Neerlands bekendste en belangrijkste fotograaf. Sinds een jaar of tien mag de domineeszoon zich ook regisseur noemen. ‘Control’, de eerste film van zijn hand (in 2015 verschijnt zijn derde) werd geëerd met belangrijke filmprijzen.

Op jonge leeftijd vertrok hij vanuit het hem beperkende Nederland naar Londen om ‘dichtbij de muziek te zijn’. Voor het gezaghebbende muziekblad NME maakte hij foto’s van David Bowie, The Fall, Joy Divison, The Smiths en Depeche Mode.
De Hagenaar maakte vanaf eind jaren zeventig talloze albumhoezen, videoclips en tourdecors voor toonaangevende muzikanten en bands als Nick Cave, Nirvana, Metallica, REM, The Rolling Stones en U2.
Voor de 70e verjaardig van toen koningin Beatrix maakt hij drie portretten. In 2013 ontwierp Corbijn de Kinderpostzegels in karakteristieke stijl; zwart-wit foto’s met kleurige letters erop geschilderd.

Anton Corbijn‘De laatste 25 jaar reist hij de wereld rond en fotografeert persoonlijkheden uit de filmwereld, schilderkunst en andere disciplines. … een belangrijke beeldmaker en -vormer van de populaire cultuur van zijn generatie en geldt als een internationaal voorbeeld voor fotografen, ontwerpers en art directors. Corbijns activiteiten bestrijken veel werkterreinen … fotografie, grafisch ontwerp, film en decorontwerp in de breedste zin van het woord.’ 1

Over zijn werk zegt hij zelf: ‘Ik werk volgens de denkmethode van Brian Eno: beperk je gereedschappen, richt je op één ding en zorg dat je daarvan wat kunt maken. Door de beperkingen die je jezelf oplegt, wordt je zeer vindingrijk.’
Dat beperken zit ‘m bijvoorbeeld in het feit dat Corbijn, als één van de laatsten, zijn foto’s nog ontwikkelt. Hij werkt dus analoog en weet pas achteraf of zijn ideeën geslaagd zijn overkomen.

Corbijn heeft de gave om de ‘iconen’ voor zijn lens te demystificeren. Deze portretten zijn vol van realisme wat ertoe leidt dat het onderwerp, door de hand van de fotograaf, opnieuw een icoon wordt. Hoe hij dat doet is dit voorjaar te zien in een overzichtstentoonstelling in het Gemeentemuseum/Fotomuseum Den Haag.

En … er zijn nog meer ‘beroemde’ stieren, waaronder opvallend veel regisseurs:
Lars von Trier, Michael Moore, Wes Anderson en ook Jack Nicholson, Michael Palin, Johannes Brahms, Novalis, Søren Kierkegaard, Eric Satie, Bono en Ludwig Wittgenstein.


  1. cultuurfonds.nl
    Overige bronnen: Encyclopedia Britannica en Wikipedia:
    (Afbeeldingen: telegraph.co.uk, wired.co.uk en the-talks.com) 

Mankementen in de Nederlandse cultuur (1): het is weer etenstijd

De secretaris heeft met de nodige afschuw de bed-bad-brood discussie gevolgd: het lijkt wel of Nederland steeds banger en onherkenbaarder wordt. Wellicht kunnen deze vaak zeer wanhopige mensen nog iets moois toevoegen aan onze samenleving. Want, hoewel het in Nederland nog steeds goed toeven is, heeft onze cultuur ook zo haar lacunes. Tijd dus voor een nieuwe reeks (het regent inmiddels series op het NUtblog, dus blijf ons in de gaten houden), waarin we enkele mankementen uit onze cultuur belichten en voorstellen doen ter verbetering. De aftrap handelt over de in de ogen van de secretaris verkeerde rol van het fenomeen ‘etenstijd’.

Het valt de secretaris op dat, waar in veel culturen eten mensen verbindt (u zult dit woord op het NUtblog vaker gaan horen), de maaltijd in Nederland te vaak juist tot verwijdering of beëindiging leidt. Een klein, doch treffend voorbeeldje: laatst op een kabbelende zaterdagochtend had zoonlief een buurmeisje op bezoek. Ze waren lekker aan het spelen, maar een rammelende maag refereerde eraan dat het tijd was om te gaan eten. Het leek me logisch om het meisje ook een tosti aan te bieden en voor haar een plekje aan tafel vrij te maken. Wel zo praktisch en gezellig en het pak kaas zou er niet veel sneller van op raken. Het meisje zei echter op keurige wijze dat ze dat thuis moest gaan vragen en even later kwam ze terug om te melden dat ze maar naar huis ging.

No hard feelings natuurlijk, en het was allemaal heel netjes en duidelijk, maar per saldo betreurde de secretaris deze gang van zaken en niet alleen omdat hij voor niets een extra bordje op tafel had gezet. Hoe vaak komt het niet voor dat een gezellig samenzijn wordt verbroken omdat mensen naar hun eigen piepers willen? Veel bezoeken en bijeenkomsten in Nederland worden ook gepland tussen de maaltijden door, zodat iedereen weer op tijd aan zijn of haar keukentafel belandt. Overigens zijn niet alleen gasten de oorzaak van dit gastronomische euvel; gastheren en -vrouwen zijn hier net zo goed debet aan, omdat de voorraadkast onvoldoende vulling heeft of daar men niet de zin, zelfvertrouwen en/ of kunde heeft om voor een groter gezelschap te koken. De flexibiliteit rondom het kokkerellen van de gemiddelde Nederlander is behoorlijk beperkt.

Bron: bzn.be

In de landen ten zuiden van ons weten ze hier veel beter raad mee: het eten mag nimmer een smoes zijn om het pand of gezelschap te verlaten. Sterker nog: het is des te meer reden om langer te blijven en zich verder te onderhouden. Aan de inwendige mens wordt sowieso veel meer gedacht: de dis is vaak zelfs belangrijker dan de activiteit of thema waar het oorspronkelijk om leek te draaien. Veel Nederlanders verwonderen zich daarbij vaak om de grote hoeveelheden en in sommige landen ook om de beperkte (financiële) middelen die de gastheer/vrouw ter beschikking staan. Het geeft aan hoe deze culinaire gastvrijheid gebakken zit in hun cultuur. Bovendien kan het onbeleefd kan zijn om al het smakelijks te weigeren.

Kortom: een bescheiden oproep om deze omissie te lijf te gaan en uw gastronomische grenzen eens op te rekken. En trouwens, samen afwassen verbindt ook…..

Trendsettende stieren (1)

Salavador Dalì, Vladimir Nabokov, Jeroen Brouwers, George Lucas, Dennis Hopper, James Brown en Karl Marx.
Interessant rijtje, nietwaar? Deze mannen hebben zeker één zaak gemeen; ze zijn geboren tussen ca. 20 april en ca. 20 mei. Stier dus.

Zonder dat we de intentie hebben een nieuwe horoscooprubriek te starten, slaan we toch de astrologische weg in.
U kent vast een stier; het zijn vaak praktische, betrouwbare maar ook perfectionistische, artistieke en reislustige mensen. Dat laatste is interessant want daar gaat dit stukje over.

Natuurlijk heeft ieder sterrenbeeld zijn creatievelingen. Stieren lijken een extra kwaliteit te hebben; hun talenten beperken zich niet tot één discipline. Dat geldt weer niet voor elke stier (zoals niet elke militair een snor heeft maar een man met een snor is wel vaak een militair).
Het lijstje van zeven stieren hieronder bevat multi-talenten. Zij hebben allen iets betekend voor hun vak of zelfs daarbuiten. Daarnaast waren en zijn het beeldmakers pur sang.
We trappen af in de 15e eeuw.

Albrecht Dürer (21 mei, 1471)
Wordt beschouwd als de belangrijkste Duitse renaissance-kunstenaar. Hij was tekenaar, kunstschilder, maker van houtsneden en kopergravures en kunsttheoreticus. Als 13-jarige tekende hij al een opmerkelijk zelfportret.

De bewustwording van zijn eigen rol als kunstenaar blijkt uit zijn zelfportret uit 1498. Hij was de eerste die zich zelfverzekerd en frontaal als kunstenaar afbeeldde, iets wat ongewoon was in die tijd. Een eerste uiting van personal branding dus.
Door zijn vele reizen, Nederland bezocht hij meerdere malen, had hij een groot netwerk. Hierdoor kreeg zijn werk de aandacht die het verdiende. Voor zijn vijftigste had Dürer al de reputatie van een groot kunstenaar. Ook werkte hij voor de Romeinse keizer Maximilian I en was fervent aanhanger van Martin Luther.

Albrecht DürerDat hij één van de invloedrijkste kunstenaars van Europa was, werd duidelijk door het indrukwekkende aantal leerlingen en navolgers dat hij had. Zelfs Nederlandse en Italiaanse kunstenaars lieten het niet na Dürers werk af en toe na te bootsen.

Als meetkundige schijnt hij een behoorlijke invloed te hebben gehad in de bouw van vestingwerken. Dürer ontwierp bijvoorbeeld de voorloper van het bastion waarmee steden werden beschermd tegen kanonnenvuur.
Tevens was Dürer schermleerling; hierover gaf hij in 1512 een boek uit.

William Shakespeare (± 23 april, gedoopt op 26 april 1564)
Deze Engelse toneelschrijver, dichter en acteur behoeft nauwelijks introductie. Het werk van de Britse bard is wereldwijd talloze malen ten tonele gebracht.

Shakespeares stukken draaiden om de mens en zijn volledige scala aan emoties en conflicten. De scherpe geest van Shakespeare, onnavolgbare behendigheid met woorden en zijn verbeelding maken zijn toneelstukken, ook in de 21e eeuw, zeer overtuigend.
Zijn publiek was gemêleerd en identificeerde zich met de onderwerpen. Dit kwam doordat hij dicht bij het echte leven bleef. Zo overleefden Shakespeares tragedies en komedies vertaling naar andere talen en culturen ver van het Elizabethaanse Engeland.

MacbethDe aporische versregel ‘To be or not to be, that is the question’ stamt uit zijn Hamlet (deze scene komt overigens uit Macbeth).

Florence Nightingale (12 mei, 1820)
Deze Brits verpleegkundige, sociaal hervormer, statisticus en schrijver, veranderde de gezondheidszorg evenals de weergave van cijfermatige gegevens.

Nightingale werd geboren in Florence en was een vroegoud kind. Of een wonderkind, net als Dürer en Welles dus. Ze was een ster in wiskunde en hield van filosoferen over maatschappelijke problemen met haar vader.
Als gelovige werd zij gesterkt door een roeping die zij meerdere malen letterlijk ondervond. Dit maakte dat zij, tegen de wil van haar familie, het verpleegstersvak ging beoefenen in Duitsland.

Tijdens de Krimoorlog (1853–1856) verzorgde zij Engelse troepen in het toen Aziatische deel van Istanbul. De barslechte hygiënische omstandigheden aldaar waren de aanleiding voor actie bij de Britse. Ze liet haar regering zien dat meer soldaten stierven door infecties dan aan de oorlog. Haar cijfers gaf ze vorm in een pooldiagram. De eerste en waarschijnlijk meest succesvolle infographic.
PooldiagramHaar invloed reikte ver; ze inspireerde Henri Dunant tot de oprichting van het Rode Kruis, onderstreepte het belang van licht en goede ventilatie in ziekenhuizen en hervormde stukje bij beetje mannelijke bolwerken zoals het leger en de gezondheidszorg.

Op haar verjaardag wordt tegenwoordig de Internationale Dag van de Verpleging gevierd.

De rest van het rijtje volgt later deze maand in het tweede deel. Stay tuned!

Bronnen: Encyclopedia Britannica en Wikipedia
(Afbeeldingen: Alte Pinakothek München > martin-missfeldt.de, dvdclassik.com en Wikipedia)